Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

Ποσο αλλαξες σε 40 χρονια,πατριδα μου......



Εχω τη μυρωδια του χωματος και του γιασεμιου,ακομα στο μυαλο μου.
Τη φωνη της μανας, καθως το βραδυ ειχε πεσει, κι εμεις χαμενοι στα στενα της γειτονιας,δε λεγαμε να γυρισουμε σπιτι.
Θυμαμαι μια Ελλαδα της γειτονιας,των παιδικων φωνων,μια Ελλαδα αλλιωτικη,που τα δικα μου παιδια δε θα εχουν τη χαρα να ζησουν.

Σαραντα χρονια,εφταναν για να καταστρεψουν εκεινη την Ελλαδα.Εφταναν για να σβησουν την εικονα της Αθηνας,που καποιοι απο εμας γνωρισαν.Να αλλαξουν ακομα και τη σκεψη του Ελληνα,και να τον μετατρεψουν σε καποια μιζερη φιγουρα που βολοδερνεται σε αγνωστα δρομακια γεματα με ζωγραφισμενες καρικατουρες της ασιας......

Η γενια μου,δυστυχως για καποιους θολωμενους εγκεφαλους,μεγαλωσε ,με απλες, μα σημαντικες συνηθειες,που τωρα φαινονται μαλλον αποκοσμες.

Το να εκανες τη βολτα σου στα στενα του Μεταξουργειου και της Ακαδημιας Πλατωνος,τοτε δεν αποτελουσε επικινδυνη αποστολη, μα καθημερινη συνηθεια.
Το να εβγαινες απο το σπιτι σου και να μοιραζες ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ αντι για صباح الخير και 凤凰早班车,ηταν εντελως φυσιολογικο,πιστεψτε με..............

Το να πηγαινεις εκει στην Πλατεια του Αη Γιωργη χωρις να φοβασαι για τη ζωη σου η το πορτοφολι σου,καποιο βραδυ,η να κατσεις απλα στα σκαλακια με τον πρωτο σου παιδικο ερωτα,ηταν πραγματα καθημερινα,απλα,ομορφα.....

Καταφεραν καποιοι,μεσα σε τοσο λιγα χρονια,να κλεψουν αυτες τις απλες χαρες απο τη γενια που μεγαλωνει.Εμεις δε θελαμε συνοδεια για να παμε στο φροντιστηριο αγγλικων μας,κι ας ξεκιναγε στις 8 η στις 9 το βραδυ.Δε θελαμε σωματοφυλακες για να βγουμε να παιξουμε με τους φιλους μας,ουτε τα ΜΑΤ για να μας φυλανε στις πλατειες....

Ξεραμε τους γειτονες μας,μπορει να μην ηταν απο τον ιδιο τοπο καταγωγης ολοι,μα δεν ειχαμε γειτονες απο το Ισλαμαμπαντ ουτε απο το ΤζινγκΤαο.

Εξελιξη θα μου πει καποιος....Δεν τη θελω ρε φιλε αυτην την εξελιξη...Ασε με πρωτογονο....
Θελω τα παιδια μου,να μεγαλωσουν ως Ελληνες και οχι ως αλεσμενοι πολυπολιτισμικοι πολιτες.
Θελω να γευτουν τις πικρες της ιδιας της Ελλαδος και οχι της πικρες που μας εστειλαν.

Πως καταντησατε ετσι τον τοπο μας;

Πως να μιλησω στα παιδια για οσα δε θα δουν ποτε;
Πως να τους πω,οτι αυτος ο τοπος δεν ηταν ετσι....ηταν απλος και ομορφος,γεματος μυρωδιες,χαμογελα και φωνες;

Ακουγα χθες να μιλουν για δικαιωματα τριτων και αναρωτηθηκα,για τα δικαιωματα των ελληνοπαιδων γιατι δε μιλαει κανεις;

Καθε χρονο που περναγε εβλεπα να αλλαζει γυρω μου η πατριδα μου....Ανεμελος και παρασυρμενος απο την αφελεια και τη γευση των παιδικων μου χρονων,ποτε δε συλλογιστηκα το κακο.
Μα σαν ειδα τα δικα μου παιδια να μεγαλωνουν,και οι ερωτησεις τους και οι αποριες τους να μου σφαζουν τη σκεψη,τοτε καταλαβα..........

Φταιω κι εγω....ειμαι συνυπευθυνος.....γι αυτο σημερα,δε θελω ν ακουω ευχες....χορτασα σαραντα χρονια απο ευχες....

Σημερα επιθυμω μονο να ζηταω συγγνωμη,ολη την ημερα,απο τα παιδια μου......

Συγγνωμη,για οσα δε θα ζησετε ποτε απο μια Ελλαδα που καταστρεψαμε...
Συγγνωμη,που το μελλον σας σβηστηκε απο τις δικες μας αναμνησεις...
Γιατι αυτην την Ελλαδα,μονο ως αναμνηση μπορουμε πια να την κρατησουμε...


ΥΓ
Συγγνωμη κι απο σας, για το προσωπικον της αναρτησεως,μα ειναι το δωρο στον εαυτο μου...............


Λακεδαίμων Αππελαίος

6 σχόλια:

  1. Δύσκολη η κατάσταση για τα παιδιά μας Νίκο.. Δυστυχώς δε καταφέραμε να κρατήσουμε τον όρκο "την πατρίδαν ουκ ελλάττω παραδώσω". Νιώθω υπεύθυνος απέναντι στο παιδί μου και πραγματικά δεν ξέρω τί να της πω όταν μεγαλώσει και μου καταλογίσει ευθύνες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΓΕΝΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΗΘΩΝ ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΨΕΥΤΟΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΗΔΕΣ ΨΕΥΤΟΔΙΑΝΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟ Η ΛΕΞΗ ΠΑΤΡΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥΣ ΦΕΡΝΕΙ ΑΛΛΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΚΛΕΨΙΑ ΚΑΙ Η ΛΑΜΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΕΦΕΡΑΝ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΑΛΙ.ΑΥΤΟ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΕΕΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δέ πρέπει να είμαστε ηττοπαθείς. Οι Έλληνες όπως πάντα, έτσι και τώρα θα αντιδράσουν. Ίσως να αργήσουμε, αλλά θα γίνει. Εγώ ήθελα να πάω στο στρατό, αλλά πήρα απαλλαγή λόγω πνευμονεκτομής. Αυτό όμως δέ θα με εμποδίσει να δώσω τη δική μου μάχη. Ίσως δέν είμαι στρατιώτης που θα πέθαινε αμυνόμενος ενάντια στο στρατό ξένων χωρών που θα ήθελαν την πατρίδα μας. Είμαι όμως στρατιώτης που θα πέθαινε αμυνόμενος στα πολιτικά συμφέροντα ξένων χωρών για την πατρίδα. Μπορεί να μή κρατάω κάποιο όπλο όπως το Μ4 στα χέρια μου, αλλά κρατάω το όπλο της γνώσης στο κεφάλι μου. Ναί, είμαι στρατιώτης της χώρας και ανήκω στον στρατό της γνώσης της νέας γενιάς και μά τω Θεώ, θα πολεμήσω με την γνώση μου τους πολιτικούς που επιβουλεύονται την πατρίδα μας. Θα πεθάνω τιμώντας τους ήρωες προγόνους μου με τον τρόπο που τους αξίζει ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ. Έτσι θα αποδείξω οτι οι Έλληνες είναι ήρωες και με αυτόν τον τρόπο, τιμώντας δηλαδή τους προγόνους μου δέ θα νοιώθω ντροπή, στην ηρωική συντροφιά τους μόλις πεθάνω. Γιατί ξέρω οτι μπορώ να αλλάξω αυτό που συμβαίνει. Και άν δέ μπορέσω εγώ, θα μπορέσουν τα παιδιά μου. Και άν όχι και αυτά, τα δικά τους παιδιά. Όπως και να έχει η σημερινή κατάσταση θα γίνει καλύτερη, θα αλλάξει και κανείς απο αυτούς δέ μπορεί να κάνει τίποτα για να το σταματήσει. Δέ ξέρω καλά αρχαία, αλλά θυμάμαι ακόμα το ''Νυν υπέρ πάντων αγών'' και σάν Έλληνας έχω καθήκον και θέληση να τιμήσω αυτή τη φράση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ποιος μιλησε για ηττοπαθεια αγαπητε μου φιλε ,ανωνυμε;

    Αυτος που μπορει να ζητησει συγγνωμη απο τα παιδια του,κοιτωντας στα ματια,μπορει ευκολα και να σκοτωσει και να πεθανει γι αυτα....

    Η συγγνωμη,ειναι η εξομολογηση του μαχητη παντα......

    ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εξοχο αρθρο ! δακρυσα...


    Μελπομενη Μαρι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΤΑ 15-16 ΜΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΩΔΕΚΑ ΜΙΑ ΜΕ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΑΚ ΠΛΑΡΩΝΑ ΠΟΔΑΡΑΤΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΦΟΒΟΣ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΗ ΦΑΜΕ ΧΥΛΟΠΙΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΙΑ....ΤΩΡΑ 40+ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΩ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΩ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΜΟΛΙΣ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ...ΟΧΙ ΠΩΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ (ΘΟΔΩΡΗΣ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.