Σενάρια κατασκοπίας με τουρκική σκηνοθεσία

ΣΥΝΕΛΑΒΑΝ ΤΡΕΙΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΠΟΥ... ΕΔΙΝΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΥΠ



Τρία άτομα συνελήφθησαν παραμονή Χριστουγέννων στη Σμύρνη και το Μπόντρουμ της Τουρκίας με την κατηγορία της κατασκοπίας υπέρ της Ελλάδας.

Οι ύποπτοι κατηγορούνται ότι είχαν επαφή με την ΕΥΠ, στην οποία διοχέτευαν πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό γύρω από τις τουρκικές στρατιωτικές δραστηριότητες στην περιοχή του Αιγαίου. Ο τουρκικός Τύπος αναφέρει ότι η Αγκυρα πρόσφατα ζήτησε από την Αθήνα την ανάκληση διπλωμάτη στο ελληνικό προξενείο στη Σμύρνη για κατασκοπευτική δράση, πράγμα που έγινε αποδεκτό. Την επιχείρηση σχετικά με τους τρεις πραγματοποίησε η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ, μαζί με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία της τουρκικής ασφάλειας. Σύμφωνα με τα όσα έχουν διαρρεύσει, οι τρεις ύποπτοι κατά τις καταθέσεις τους συνεργάζονται με τις τουρκικές αρχές. Τις πληροφορίες που συγκέντρωναν, διοχέτευαν στην ΕΥΠ όχι με ηλεκτρονικό τρόπο, αλλά με τα μονοήμερα ταξίδια που έκαναν συχνά προς τα ελληνικά νησιά.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η ΜΙΤ παρακολουθούσε εδώ και ένα χρόνο τους τρεις ύποπτους, οι οποίοι συγκέντρωναν πληροφορίες και φωτογραφίες από τις στρατιωτικές ασκήσεις που πραγματοποιούν κάθε χρόνο οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις στο Αιγαίο, καθώς επίσης και γενικά από την τουρκική στρατιωτική κίνηση στην ίδια περιοχή.
Πιο συγκεκριμένα, τα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι «έχει εξακριβωθεί πως οι τρεις κατάσκοποι συγκέντρωσαν λεπτομερείς πληροφορίες για τη φετινή στρατιωτική άσκηση "Εφες" και τα τουρκικά πολεμικά πλοία που βρίσκονται στον ναύσταθμο Τσακάμπεϊ και τις διοχέτευσαν σε πράκτορες της ΕΥΠ». Ενας από αυτούς μάλιστα «φέρεται να ήταν σε περιοχή κοντινή προς τον χώρο της φετινής άσκησης "Εφες" και μετέφερε πληροφορίες σχετικά με τη στρατιωτική δύναμη και τον οπλισμό».
Η «Χουριέτ» το περασμένο Σάββατο έγραψε ότι οι τουρκικές αρχές παρακολουθούσαν επί έξι μήνες Ελληνα διπλωμάτη στη Σμύρνη και παρουσίασαν στην Αθήνα τα στοιχεία, με αποτέλεσμα να ανακληθεί ο Ελληνας διπλωμάτης.
Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «ο Ελληνας αξιωματικός Σάββας Καλεντερίδης που είχε διοριστεί στο ελληνικό προξενείο στη Σμύρνη στις αρχές της δεκαετίας του '90, είχε συλληφθεί από τη ΜΙΤ, ενώ ανέπτυσσε μυστική δραστηριότητα». «Ο τελευταίος καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων μηνών, αλλά μετά από συμφωνία απελάθηκε» τονίζει η εφημερίδα και αναφέρει ότι ο Καλεντερίδης εμφανίστηκε στη συνέχεια το 1999 στην υπόθεση Οτζαλάν στην Κένυα. *

Διζωνική: Μέγα σφάλμα του Μακαρίου

Την αποδέχτηκε χωρίς ανταλλάγματα και χωρίς σοβαρή μελέτη για τα ολέθρια συνεπακόλουθά της.Η πρώτη διχοτόμηση της Κύπρου έγινε το 1963-64. Η δεύτερη έγινε το 1974 με την τουρκική εισβολή. Η τρίτη διχοτόμηση έγινε μετά τη σύσκεψη των Αθηνών (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1974), όταν η ελληνική πλευρά, υποχωρώντας μονομερώς, αποδέχτηκε ένα σύστημα γεωγραφικής ομοσπονδίας,χωρίς επιστημονική μελέτη της έννοιας της ομοσπονδίας και χωρίς καμία αντίληψη των αναπόφευκτων συνεπακόλουθων της αποδοχής του ομοσπονδιακού πολιτεύματος.

Αποδοχή της διζωνικής συνεπάγεται αναγνώριση και νομιμοποίηση των τετελεσμένων της τουρκικής εισβολής

Το τσιμέντωμα της διχοτόμησης της Κύπρου έγινε με την πιο εξωφρενική και οδυνηρή υποχώρηση της ελληνικής πλευράς, διά της αποδοχής της διζωνικής ομοσπονδίας από το Μακάριο, το 1977. Απομένει η διά της υπογραφής μας, σε μια μελλοντική λύση, επισημοποίησή της, ώστε τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής να νομιμοποιηθούν επισήμως από τα ελληνικά θύματά της. Όταν πολιτικοί ηγέτες επισείουν τον μπαμπούλα με το ψευτοδίλημμα, «ή λύση τώρα ή διχοτόμηση», δεν λένε την αλήθεια στους πολίτες και κατά τρόπο εκβιαστικό και εκφοβιστικό επιδιώκουν να τους παρασύρουν να προσυπογράψουν τη νομιμοποίηση των αρπαγέντων από τους Τούρκους εισβολείς.

Πριν από λίγες ημέρες, από τις εκδόσεις Καστανιώτη, κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο από τον γνωστό νομικό, Πολύβιο Γ. Πολυβίου, με τίτλο: «Μακάριος: τα τρία λάθη». Ο Πολυβίου αναφέρεται και αναλύει τα 13 σημεία, τις ενδοκυπριακές συνομιλίες και την ομοσπονδία. Επειδή πάλι γίνεται μεγάλη συζήτηση για τη διζωνική, με αφορμή τις μονομερείς «γενναίες παραχωρήσεις» του Προέδρου Χριστόφια στους Τούρκους και τα φροντιστήρια για τη διζωνική, στα οποία η Κυβέρνηση θέλει να… εκπαιδεύσει τους πολίτες, το βιβλίο του Πολυβίου είναι περισσότερο από επίκαιρο. Είναι συνθλιπτικά καταπέλτης κατά της διζωνικής. Κατηγορεί ευθέως και κατ’ επανάληψιν το Μακάριο και τους συνεργάτες του ότι, με τη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου, που υπέγραψε στις 12 Φεβρουαρίου 1977 με τον κατοχικό Ντενκτάς, όχι μόνο διέπραξε μέγα και ολέθριο σφάλμα αλλά, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της τουρκικής εισβολής.

Αναγνώριση τετελεσμένων
Τον Αύγουστο του 1974, στις συνομιλίες της Γενεύης, η ελληνική πλευρά απέρριψε τις τουρκικές προτάσεις, που σαφώς εισήγαγαν ένα σύστημα γεωγραφικής και κοινοτικής ομοσπονδίας, στη βάση των «νέων πραγματικοτήτων», που δημιούργησε η τουρκική εισβολή. Υποστήριζε, ορθά, ότι αποδοχή τέτοιας ομοσπονδίας θα ισοδυναμούσε με αναγνώριση των νέων γεωγραφικών και άλλων δεδομένων, που προκάλεσε η εισβολή. Κι όμως: Παρά τις μεγαλόστομες και στομφώδεις διακηρύξεις του Μακαρίου και των συνεργατών του, σε διάστημα τριών χρόνων, η ελληνική πλευρά ανέτρεψε την πολιτική στοχοθεσία της και ο Μακάριος συμφώνησε με τον Ντενκτάς στην «αναζήτηση» «μιας ανεξάρτητης, αδέσμευτης, δικοινοτικής ομοσπονδιακής Δημοκρατίας».

Η δραματική αυτή αλλαγή στις θέσεις της ελληνικής πλευράς έγινε εμφανώς χωρίς καμία σοβαρή μελέτη για τα συνεπακόλουθα του νέου πολιτειακού συστήματος, χωρίς επαρκή κατανόηση της έννοιας της ομοσπονδίας και χωρίς κανένα αντάλλαγμα από πλευράς των Τούρκων. Όπως ο Πολυβίου εξηγεί, τα ομοσπονδιακά κράτη συνήθως δημιουργούνται από την ένωση κυρίαρχων κρατών ή ανεξάρτητων επαρχιών ή περιφερειών, που αποφασίζουν να αποτελέσουν ένα κράτος. Το ομοσπονδιακό σύστημα βασίζεται στον γεωγραφικό διαχωρισμό των κρατών/περιφερειών/εδαφών που συνενώνονται. Το νέο ομόσπονδο κράτος θα είναι και δικοινοτικό, δηλ. η κάθε κοινότητα θα ελέγχει ουσιαστικά τη γεωγραφική περιφέρεια, που θα της εκχωρηθεί και θα έχει πληθυσμιακή υπεροχή. Επομένως, παρατηρεί ο Πολυβίου, αυτά αποτελούν επιπρόσθετη αναγνώριση των τετελεσμένων της εισβολής, ως αποτέλεσμα της οποίας «θα υπάρξουν περιορισμοί στις βασικές ελευθερίες και στα ανθρώπινα δικαιώματα των Ε/κ».

Χωρίς μελέτη, χωρίς γνώση της διζωνικής, χωρίς ανταλλάγματα…
Ο Πολυβίου κάνει εκτενή αναφορά πώς μεταξύ Αυγούστου 1974 και Φεβρουαρίου 1977 έγινε η μεγάλη και ολέθρια ανατροπή και πώς ο Μακάριος και οι συνεργάτες του έφτασαν στη «δυσμενέστατη», όπως τη χαρακτηρίζει, Συμφωνία του 1977. Ο Πολυβίου καταλογίζει ευθέως μέγιστες ευθύνες και στο Γλαύκο Κληρίδη, ο οποίος, διά της γνωστής ομιλίας του στην «Αργώ», στις αρχές Νοεμβρίου 1974, αναφέρθηκε στην ανάγκη επανεξέτασης της ε/κ πολιτικής. Μη αποκλειομένης και της αποδοχής της ομοσπονδίας. Τότε γίνεται για πρώτη φορά αναφορά σε «πολυπεριφερειακή ομοσπονδία». Ο Μακάριος και ο Σπ. Κυπριανού απορρίπτουν κάθε ιδέα για αποδοχή της τουρκικής αξίωσης για γεωγραφική ομοσπονδία, «η οποία όχι μόνον θα αποτελούσε μιαν απάνθρωπη λύση αλλά και θα μετέβαλλε την ταυτότητα της νήσου».

Η σύσκεψη στην Αθήνα (30 Νοεμβρίου-1 Δεκεμβρίου 1974) αποφασίζει «λύσιν πολυπεριφερειακής ομοσπονδίας επί δικοινοτικής βάσεως με κεντρικήν κυβέρνησιν διαθέτουσαν ουσιώδεις εξουσίας». Μελέτη των πρακτικών της σύσκεψης, γράφει ο Πολυβίου, καταδεικνύει ότι η αποδοχή γεωγραφικής ομοσπονδίας, έστω και πολυπεριφερειακού τύπου, «συνιστά ένα εξαιρετικά σοβαρό σφάλμα, στο οποίο κατέληξαν οι παριστάμενοι χωρίς επιστημονική μελέτη της έννοιας της ομοσπονδίας, χωρίς αντίληψη των αναπόφευκτων συνεπακόλουθων της αποδοχής ομοσπονδιακού πολιτεύματος και χωρίς συναίσθηση ότι με αυτόν τον τρόπο διέπρατταν την πλέον οδυνηρή υποχώρηση χωρίς κανένα αντάλλαγμα και χωρίς οποιαδήποτε πιθανότητα υπαναχώρησης ή παρέκκλισης». Ο Πολυβίου συμπεραίνει:

Πρώτον, η ελληνική πλευρά αποδέχεται την ομοσπονδία χωρίς να κατανοεί τις επιπτώσεις της πολιτικής της.

Δεύτερον, η ομοσπονδία προϋποθέτει ύπαρξη χωριστών γεωγραφικών περιοχών, δηλ. γεωγραφικό διαχωρισμό της επικράτειας.

Τρίτον, υιοθέτηση της ομοσπονδίας συνεπάγεται «αποδοχή των τετελεσμένων» της τουρκικής εισβολής.

Τέταρτον, η ομοσπονδία είναι όχι μόνον γεωγραφική αλλά και δικοινοτική.

Πέμπτον, η ύπαρξη μόνο δύο συνεταίρων αναπόφευκτα δημιουργεί αδιέξοδα και όχι δημοκρατικές πλειοψηφίες, δηλ. είναι σίγουρη συνταγή για δυσλειτουργία του κυβερνητικού σχήματος και παράλυση του κράτους. Και αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε διάλυση του κράτους.

Έκτον, η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που προδιαγράφεται στη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου του 1977, «προϋποθέτει και συνεπάγεται κοινοτικές και εθνικές πλειονότητες, συμπεριλαμβανομένης πρωτίστως τ/κ και τουρκικής πλειονότητας στα υπό κατοχήν εδάφη». Η Συμφωνία του 1977 δεν προβαίνει σε οποιαδήποτε αναφορά στην υφιστάμενη και αναγνωρισμένη διεθνώς Κυπριακή Δημοκρατία, αλλ’ οι Μακάριος και Ντενκτάς θα «αναζητήσουν» μιαν ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική ομοσπονδία.
Όπως ο Πολυβίου υποστηρίζει, «στη Συμφωνία του 1977 ενυπάρχει δυστυχώς το σπέρμα της παρθενογένεσης». «Μάταια» γράφει, «αναζητεί κανείς λόγους ή στοιχεία που να δικαιολογούν την υιοθέτηση διπεριφερειακής δικοινοτικής ομοσπονδίας, με τον τρόπο που έγινε το Φεβρουάριο του 1977».

Συνομιλίες με την Τουρκία
Ο Πολυβίου επισημαίνει στην ανάλυση ότι ουδείς έχει αποδείξει οποιοδήποτε όφελος το οποίο προέκυψε από τη Συμφωνία του 1977, αντίθετα συνιστά «τόσο χρονικά όσο και από άποψη τακτικών και στρατηγικών κριτηρίων, μια συνταγματικά και πολιτειακά ακατανόητη ενέργεια και ουσιαστική αποδοχή και νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής». Όπως υποστηρίζει, η Συμφωνία του 1977 συνεπάγεται σοβαρούς περιορισμούς στις βασικές ελευθερίες και στα ανθρώπινα δικαιώματα είτε των Ε/κ, που κατοικούσαν πριν από την τουρκική εισβολή στο έδαφος της Δημοκρατίας, που θα διοικείται από την τ/κ πλευρά, είτε των Ε/κ που θα επιστρέψουν ή θα κατοικήσουν στην τ/κ επαρχία ή πολιτεία μετά την επίλυση του Κυπριακού.

Ο Πολυβίου διερωτάται: «Υπήρχαν ή υπάρχουν άλλες πιθανές ή υπαλλακτικές λύσεις από τη δικοινοτική ομοσπονδία; Ενδεχομένως, ναι. Η ε/κ πλευρά θα μπορούσε να εμμείνει σε μορφές ενισχυμένης αυτοδιοίκησης χωρίς μετακίνηση πληθυσμού. Να προτείνει τη δημιουργία αυτόνομης τ/κ περιοχής στο βόρειο μέρος του νησιού, στο πλαίσιο ομοσπονδιακού κράτους, χωρίς οι νόμιμοι κάτοικοι να καταστούν πρόσφυγες ή και να υιοθετήσει σταδιακή επίλυση του προβλήματος».

Ο Πολυβίου καταγγέλλει ότι η διαδικασία των συνομιλιών συνεχίζει να είναι και σήμερα η ίδια όπως πριν από δεκαετίες, παρά την τουρκική εισβολή, που άλλαξε δραματικά τα δεδομένα. Με απλά λόγια, ο Πολυβίου επιμένει ότι, πρώτον, η ε/κ πλευρά δεν έκανε καμία σοβαρή προσπάθεια αλλαγής της διαδικασίας των συνομιλιών και, δεύτερον, οι συνομιλίες έπρεπε να διεξάγονται με την Τουρκία, τουλάχιστον για τις διεθνείς πτυχές του Κυπριακού, «ή τουλάχιστον σε forum που να περιλαμβάνει και την Τουρκία». Η μόνη απόπειρα διεθνοποίησης του Κυπριακού έγινε τον Απρίλιο του 1986 από τον Σπ. Κυπριανού.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ!!

http://dhmopshfisma.blogspot.com/

Εδώ
και μερικές ημέρες έχει ξεκινήσει συζήτηση στο διαδίκτυο για την
πρόθεση του ΠΑΣΟΚ να δώσει δικαίωμα ψήφου και ιθαγένεια σε ένα μεγάλο
αριθμό αλλοδαπών.

Δημιουργήσαμε αυτόν τον χώρο ωστε να
λειτουργήσει ως κάλεσμα για όσους bloggers εναντιωνονται στις προθέσεις
του ΠΑΣΟΚ και συντάσσονται με το αίτημα για δημοψήφισμα.

Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου...

"Αυτή την "δουλειά" δεν ξεκινήσαμε να την κάνουμε για τα χρήματα...
Δώσαμε εξετάσεις για να μπούμε στην Σχολή Ικάρων γνωρίζοντας ότι θα στερηθούμε 4 από τα καλύτερα χρόνια ενός εφήβου (τα φοιτητικά) κλεισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο...το τίμημα του να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αυτό που λατρεύουμε...να πετάξουμε μια μέρα πάνω από το Αιγαίο

Δεν περιμένουμε να γίνουμε πλούσιοι από αυτό. Το μόνο που ζητήσαμε είναι να υπάρχει ηρεμία στην προσωπική και οικογενειακή ζωή μας ώστε να αφοσιωθούμε ψυχή τε και σώματι στην λατρεία μας...στην δουλειά μας.

Ούτως ή αλλιώς τα λεφτά ΗΔΗ έφταναν οριακα για να συντηρήσω την οικογένειά μου με την γυναίκα μου να δουλεύει και εκείνη. Η "σπάταλη" ζωή μας?? Ένα στεγαστικό δάνειο όλο κι όλο για να έχουμε το δικό μας σπίτι...

Θα έκανα ευχαρίστως κύριοι και δεύτερη δουλειά για να μην τους λείψει τίποτα. Δεν προλαβαίνω όμως όταν 6 μήνες τον χρόνο λείπω για υπηρεσίες σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Το να βάλουμε όλοι το χέρι στην τσέπη φαντάζει δίκαιο. Δεν είναι όμως ρεαλιστικό και δυστυχώς δεν είναι εφαρμόσιμο για όλους.

Εμείς θα συνεχίσουμε να πετάμε ακόμα και με 100% μείωση μισθού, ακόμα κι αν "κλείσουν" τα σπίτια μας. Ο λόγος?? Η εξάρτηση της πτήσης, η περηφάνεια της προσφοράς όχι στο κράτος (αυτό το έχουμε σιχαθεί προ πολλού) μα στις πέτρες αυτού του τόπου, το "πανί" στο οποίο ορκιστήκαμε, το γαμώτο για μια ακόμα "διακριτική" αναγνώριση στην εξάδα που αλωνίζει αμέριμνη όπου γουστάρει...

Μην φοβάστε κύριοι δεν θα κάνουμε...λευκή απεργία. Τα scrable θα είναι στον αέρα σε λιγότερο από 2 λεπτά και τα ελικόπτερα θα συνεχίζουν να σέρνονται πάνω από τα κύματα για να σώζουν ναυαγούς και λαθρομετανάστες με καιρούς που ούτε να τους περιγράψετε δεν μπορείτε...

Μόνο μια χάρη από όλους εμάς...το πρωί που θα σηκωθείτε να πάτε να ψηφίσετε το επίμαχο νομοσχέδιο, σπαταλήστε 2 μόνο λεπτά από τον χρόνο σας για να κοιταχτήτε στον καθρέφτη. Αν δεν καταλάβετε τίποτα, χαλάλι σας!! Έτσι κι αλλιώς από ψηλά δεν φαίνεστε καθόλου..."

ΕΞΩ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Γεύση από το όργιο της τουρκικής προπαγάνδας
Μεταφράζω παρακάτω ένα ανηρτηµένο στο Youtube βίντεο που βρήκα προ ηµερών. Πρόκειται για περσινό «χάτιµ» (δηλ. τελετή αποφοίτησης από τα µαθήµατα Κορανίου της ψευτοµουφτείας) στίς 27-6-08 και τα παιδιά απαγγέλουν «ποιήµατα». Ένα παιδάκι µέσα σε τζαµί της περιοχής του Εχίνου Ξάνθης – παρουσία του τότε Τούρκου Πρόξενου της Κοµοτηνής Αχµέτ Ριζά Ντεµιρέρ, του δηµάρχου Μύκης Μουσταφά Αγκά, του τουρκοµουφτή Αχµέτ Μέτε, και του βουλευτή Τσετίν Μάντατζη, παρακαλώ - απαγγέλει:

Εγώ σε αγαπώ πολύ ωραία µου Τουρκία
Με σένα θα κλάψω, µε σένα θα γελάσω
Την ηµισέλινο σηµαία σου θα υψώσω στο πιο ψηλό σηµείο.
Αν χρειαστεί για σένα, µε χαρά να πεθάνω.
Είµαι ερωτευµένος µαζί σου ωραία Τουρκία
Να ακούσουν την ιστορία σου, να φοβηθούνε τα τσακάλια.
Να µην µπούνε ανάµεσα µας και µας πάρουνε λόγια
Να µετανοιώσουν αυτοί, να ψάξουν για φίλους
Να σου δείξω εγώ Ωραία µου Τουρκία.

Απίστευτο; Κι όµως υπάρχουν και χειρότερα! Προσέξτε λόγια που απήγγειλε στην «θρησκευτική» τελετή ένα κοριτσάκι:

Ο λαός της Θράκης δεν σηκώνει ποτέ την προδοσία.
Αν υπάρχει κάποιος που δεν την αγαπά ας την εγκαταλείψει
Αυτή η χώρα είναι δική µας, η Θράκη είναι δική µας
Αυτοί που είναι από την πόλη, από το χωριό,
από τα Βαλκάνια και από τα βουνά
είναι όλοι αδέλφια µεταξύ τους
Αχ αυτή η θλίψη της διχόνοιας!
Να ξέρετε η Θράκη είναι δική µας
Η χώρα είναι δική µας
Ε, προδότες µην εξαντλείτε την υποµονή µας
Μην νοµίζετε την Θράκη απροστάτευτη
Μη µας τσιγκλάτε το κεφάλι
Μη µας ζορίζετε, αυτή η χώρα είναι δική µας
Η Θράκη είναι δική µας!

Χτυπήστε στο Youtube «SAHIN KOYU HATIM MERASIMI 2008» και θα τά ακούσετε.
Τροµερό πράγµα το πού έχουµε φτάσει: Να γίνεται αυτό το αίσχος µέσα στην Ελλάδα, παρουσία του Τούρκου Προξένου καί του “Έλληνα” βουλευτή και να µην συγκινείται κανείς!
Σε ποιον να απευθυνθείς;
Ποιον να εγκαλέσεις;
Ο ένας αναρµόδιος.
Ο άλλος τα (δήθεν) γνωρίζει µα τι να κάνει...
Ο τρίτος ψηφοδέσµιος.
Ο ένας πιο άχρηστος από τον άλλον.
Η αντιποµακική και σωβινιστική προπαγάνδα ξεκινάει από τα δήθεν κατηχητικά, µπροστά στα µάτια µας, και ουδείς ασχολείται.
Ρωτώ κάθε αρµόδιο, είναι αυτές οι γιορτές µίσους θρησκευτική υπόθεση;
Τι άλλο πρέπει νά γίνει για να ξυπνήσουµε;

Μ.Κ.
(Αντιφωνητής, 16-12-09)

ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΝΙΚΑ

Κύπρος, 450 π.Χ.: Ο Έλληνας στρατηγός Κίμων «ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΝΙΚΑ» τους Πέρσες στη Σαλαμίνα της Κύπρου (τη σημερινή κατεχόμενη από τους Τούρκους Αμμόχωστο), πλήττοντας τον ασιατικό δεσποτισμό.

Κύπρος, 2009 μ.Χ.: Ο Έλληνας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος «ΚΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΝΙΚΑ» τον νεοδεσποτισμό των μεγάλων δυνάμεων του 21ου αιώνα.

2.459 χρόνια μετά τον Κίμωνα, ο ηγέτης που συνέδεσε το όνομά του με το ΟΧΙ ενός ολόκληρου λαού, θα εξακολουθήσει να δίνει και μετά τον φυσικό του θάνατο μαθήματα αξιοπρέπειας, όπου κι αν βρίσκεται η σορός του.

Αναζητήστε τους ενόχους του ανοσιουργήματος:

1. ανάμεσα σε εκείνους που έχουν πλούσια παράδοση σε διαπόμπευση νεκρών και τυμβωρυχία,
2. ανάμεσα σε εκείνους που αφανίζουν ολόκληρους λαούς και ισοπεδώνουν πολιτισμούς,
3. ασφαλώς ανάμεσα σε εκείνους που κόβουν όποιο «κλαδάκι» τολμήσει να παραβιάσει τη «συμμετρία» των σχεδίων και συμφερόντων τους,
4. ανάμεσα σε εκείνους που ανήγαγαν το μακιαβελικό «Διαίρει και βασίλευε» σε υψηλή τέχνη ανά την υφήλιο αλλά και στο μικρό, πλην στρατηγικής σημασίας, νησί της Μεσογείου που επιμένει στο δικαίωμα για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Ο συνδυασμός των τριών αυτών χαρακτηριστικών θα σας δώσει απάντηση στο ερώτημα για το ποιοι είναι οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί της προσβολής του νεκρού Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι μέθοδοι και τα κίνητρα αποτελούν τους ασφαλέστερους οδηγούς.

Φαίνεται ότι στην Κύπρο δεν είναι «επικίνδυνοι» μόνο οι ζωντανοί Έλληνες αλλά και οι νεκροί!
Αφού η ισχύς των όπλων (Τουρκική εισβολή 1974 και τα επακόλουθά της) δεν έφερε τα αναμενόμενα για τους εισβολείς και τους συνεργάτες τους (αγγλοαμερικανούς) αποτελέσματα, αφού η διείσδυση Τούρκων πρακτόρων στην ελεύθερη Κύπρο και οι δολοφονίες (βλ. δολοφονία Θεόφιλου Γεωργιάδη το 1994 από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες) και οι επικηρύξεις μαχητικών δημοσιογράφων (βλ. περίπτωση Λάζαρου Μαύρου) δεν απέδωσαν, αφού η προβοκάτσιες και η στοχευμένη προπαγάνδα δεν κρίθηκαν επαρκή (βλ. σκόπιμη διαρροή κειμένων του ειδικού απεσταλμένου του ΟΗΕ Alex. Dauner), επιστρατεύθηκαν τώρα και οι αρπαγές νεκρών!
Και όλα αυτά όχι σε καμιά απομακρυσμένη κοινότητα σε κάποιο σημείο της Γης, αλλά σε μια χώρα πλήρες μέλος της Ε.Ε. και μέλος του ΟΗΕ, οργανισμούς στους οποίους ανήκουν ή φιλοδοξούν να ενταχθούν όσοι διαπράττουν, υποκινούν ή ανέχονται τέτοιου είδους τερατουργήματα.
Αυτός είναι κατά τον 21ο αιώνα ο πολιτισμός των χωρών που επαίρονται για τα επιτεύγματά τους και μάλιστα κάποιες από αυτές κατέχουν τα ηνία της οικουμένης; Ούτε ένα βήμα δηλαδή δεν έχουν κάνει για να υπερβούν τον πρωτογονισμό και τις κανιβαλικές τους καταβολές; Αυτοί είναι που ισχυρίζονται ότι θα οδηγήσουν τον κόσμο σε ένα καλύτερο αύριο και απαιτούν σεβασμό και υπακοή στα κελεύσματά τους; Αίσχος! Αρκετά ώς εδώ! Το αληθινό τους πρόσωπο δεν κρύβεται πλέον, όπως δεν κρύβεται και η απέχθεια που προκαλεί η θέα του!

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/12/blog-post_3769.html#ixzz0ZZr6Vtcs

Εκλεψαν το λείψανο του Τάσσου Παπαδόπουλου!

Λευκωσία: Μια μακάβρια υπόθεση διερευνά από την Παρασκευή το πρωί η Αστυνομία. Άγνωστοι, σύλησαν τον τάφο του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας, Τάσσου Παπαδόπουλου στο κοιμητήριο Δευτεράς και πήραν μέσα από το φέρετρο τη σορό του.

Άγνωστοι σύλησαν τον τάφο του πρώην προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου

Στο νεκροταφείο Δευτεράς βρίσκεται ισχυρή αστυνομική δύναμη με επικεφαλής τον Βοηθό Αρχηγό Επιχειρήσεων και τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας. Ήδη έρευνες άρχισαν προς διάφορες κατευθύνσεις από μέλη του ΤΑΕ Αρχηγείου και του ΤΑΕ Λευκωσίας. Στο χώρο βρέθηκε και ο Αρχηγός Αστυνομίας Μιχάλης Παπαγεωργίου.

Το πρωτοφανές γεγονός συνέβη χθες βράδυ και η γνωστοποίηση του προκάλεσε σοκ ανά το παγκύπριο. Σοκαρισμένη είναι και η οικογένεια του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας που έσπευσε στο νεκροταφείο.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Αστυνομία ενημερώθηκε τηλεφωνικά από πολίτη για το μακάβριο αυτό γεγονός.

Ως εγκληματική, βανδαλιστική πράξη ιεροσυλίας χαρακτήρισε το γεγονός ο πρώην στενός συνεργάτης του αείμνηστου Τ.Παπαδόπουλου, Χρύσης Παντελίδης.

«Εγκληματίες, ιερόσυλοι άνοιξαν τον τάφο του Προέδρου και αφαίρεσαν τη σορό», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο κ. Παντελίδης.

Ο κ. Παντελίδης ανέφερε πως το άδειο φέρετρο εντόπισε γύρω στις 8 το πρωί, πρώην μέλος από την φρουρά του Τάσσου Παπαδόπουλου που πήγαινε κάθε πρωί στο κοιμητήριο για να ανάψει το καντήλι στον τάφο του.

Αύριο είναι το πρώτο ετήσιο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου.ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ

Ένα χρόνο μετά τον θάνατο του τέως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου, κι ενώ το Σάββατο θα τελεσθεί το πρώτο ετήσιο μνημόσυνό του, άγνωστοι, στη διάρκεια της νύχτας άνοιξαν τον τάφο του και έκλεψαν το φέρετρο με το λείψανό του.

Όπως μετέδωσε το πρωί της Παρασκευής σε έκτακτη είδησή του το ΡΙΚ, στο κοιμητήριο βρίσκονται όλα τα μέλη της οικογένειας του Τάσσου Παπαδόπουλου, καθώς και ο βοηθός αρχηγός της Αστυνομίας Αντρέας Ιατρόπουλος και ο αστυνομικός διευθυντής Λευκωσίας Κύπρος Μιχαηλίδης.

Επίσης βρίσκονται εκεί μέλη της εγκληματολογικής υπηρεσίας και διεξάγουν έρευνες.
Την πληροφορία για το μακάβριο αυτό γεγονός έδωσε στην αστυνομία πολίτης που αντιλήφθηκε ότι ο τάφος είχε ανοιχθεί.ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Μακάβρια και απίστευτη εγκληματική πράξη -Εκλεψαν τη σωρό του Τάσσου Παπαδόπουλου!

Ισχυρή αστυνομική δύναμη στο κοιμητήριο Λακατάμειας.Μακάβρια και απίστευτη είναι η είδηση που ακολουθεί. Κλάπηκε από το κοιμητήριο Λακατάμειας η σωρός του αείμνηστου τέως προέδρου της Δημοκρατίας, Τάσσου Παπαδόπουλου.Βέβηλοι έσκαψαν τον τάφο, έβγαλαν το φέρετρο και αφαίρεσαν την σωρό, μία μόλις μέρα πριν από το ετήσιο μνημόσυνό του.

Ισχυρή αστυνομιμκή δύναμη βρίσκεται στο κοιμητήριο Λακατάμειας και διερευνά την υπόθεση, που έχει συνταράξει την κοινή γνώμη.

Τον συλημένο τάφο του Τάσσου Παπαδόπουλου επισκέφθηκαν η σύζυγός του Φωτεινή και τα παιδιά του. Αποχώρησαν χωρίς να προβούν σε οποιαδήποτε δήλωση.

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/12/blog-post_4713.html#ixzz0ZOXsuivt

Η Θράκη περνάει σε τουρκικά χέρια…

Η γνωστή Συνθήκη της Λωζάνης, που υπογράφηκε το 1923 και με βάση την οποία καθορίστηκαν τα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας βάσει του πληθυσμού της Θράκης και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, είναι ένα πολιτικό αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Αυτή τη συνθήκη, πρώτη η Ελλάδα την παραβίασε με την μειοδοτική πολιτική των ετών 1955 - 1959, η οποία αναγνώρισε ξαφνικά τουρκική μειονότητα, υποκαθιστώντας τον όρο μουσουλμανική που σαφώς αναγραφόταν στην Συνθήκη της Λωζάνης. Ο φόβος και η πολιτική ανεπάρκεια των τότε πολιτικών «αρχόντων» της Ελλάδας, επέτρεψε την ισοπέδωση της συνθήκης με τα γεγονότα της Κωνσταντινούπολης αλλά και της ισοπέδωσης του Ελληνισμού σε ολόκληρη την Τουρκία.

Η προδοτική συμπεριφορά των τότε υπευθύνων πολιτικών, προκειμένου να εξευμενίσει την τουρκική λαίλαπα, απάντησε στην Τουρκία παραχωρώντας το αδιανόητο, την αναγνώριση τουρκικής μειονότητας, αντί να απαντήσει με μέτρα ίσης βαρύτητας και να προχωρήσει σε μαζικές αναγκαστικές εκδιώξεις εκτός της Ελλάδας, όλων εκείνων που επεδίωκαν την αναγνώρισή τους ως «τούρκοι»…

Η συνέχεια, μέχρι σήμερα, ήταν δραματική μέσα από μία παθητική στάση της Ελλάδας σε όσα συνέβαιναν στην Θράκη. Η δραστηριότητα παράνομων οργανώσεων, όπως οι «Γκρίζοι Λύκοι» κατάφεραν να εκφοβίσουν ικανούς αριθμούς μουσουλμάνων, ενώ ταυτόχρονα πέρασαν στρατιωτικό οπλισμό –μέρος του οποίου συνελήφθη από τις Ελληνικές αρχές- με σκοπό την εκπαίδευση ομάδων μουσουλμάνων πολιτών προκειμένου να αναλάβουν δράση όποτε η Άγκυρα αποφασίσει.

Η λειτουργία «τουρκικών νεολαιών» (πολιτιστικοί σύλλογοι) κατάφερε να δημιουργήσει πυρήνες ανθελληνισμού που ανέλαβαν την εφαρμογή των σχεδιασμών της Άγκυρας. Σύλλογοι μουσουλμάνων επιστημόνων ή μουσουλμάνοι εκπαιδευτικοί (που δηλώνουν τούρκοι) λειτουργούν καθ’ υπόδειξιν και αυστηρών εντολών της Άγκυρας. Η αναγνώριση τουρκικής μειονότητας και γλώσσας δεν ήταν ένα απλό πολιτικό ολίσθημα, αλλά αποτελεί πράξη εθνικής μειοδοσίας, η οποία δεν έχει ανακληθεί ποτέ και που απειλεί σήμερα την ελληνικότητα της Θράκης…

Η δημιουργία μίας κλειστής οικονομίας, των μουσουλμάνων, με το χρήμα να κυκλοφορεί αυστηρά ανάμεσα σε μουσουλμάνους, κορυφώθηκε με την πρόσφατη δημιουργία της τουρκικών συμφερόντων τράπεζας «Ziraat», η οποία αποκαλύφθηκε ότι είναι όργανο της ΜΙΤ και του βαθέους κράτους της Τουρκίας… Η δημιουργία όμως της κλειστής οικονομίας, οδηγεί αυτόματα και στη συστηματική δημιουργία “γκέτο”, καθαρά μουσουλμανικών περιοχών, στις οποίες η διαβίωση ενός χριστιανού δεν θεωρείται (πλέον) ευχάριστη υπόθεση…!

Ο πληθυσμός της Θράκης, μειώνεται δραστικά από την πλευρά των χριστιανών, ενώ εδώ και πολλά χρόνια ο μουσουλμανικός πληθυσμός αυξάνεται ραγδαία με ρυθμούς που τείνουν να ανατρέψουν τον ένα από τους βασικούς παράγοντες της συνθήκης της Λωζάνης, αυτόν του δημογραφικού, με βάση το θρήσκευμα.

Έτσι, πολύ σύντομα, προβλέπεται πως το μεγαλύτερο μέρος των κατοίκων της Θράκης θα είναι μουσουλμάνοι και θα αποκτήσουν το φυσιολογικό δικαίωμα –που προκύπτει από την ίδια τη Συνθήκη- να απαιτήσουν δικαίωμα σε πιθανή ανεξαρτητοποίηση της ακριτικής Ελληνικής Θράκης και της μετατροπής της σε μία περιοχή στην οποία θα υπάρχει ιδιαίτερο καθεστώς… Είναι απόλυτα βεβαιωμένο πως εάν συνεχίσει η ίδια αδιαφορία, από την πλευρά των ελληνικών κυβερνήσεων (με την μη στήριξη των χριστιανών κατοίκων στην παραμονή τους ή στην δημιουργία πολυμελών οικογενειών), η Θράκη θα περάσει σε τουρκικά χέρια.

Ο δεύτερος παράγοντας, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, επίσης απειλείται επί των ημερών μας, εντονότερα όσο ποτέ άλλοτε, λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος της Άγκυρας, η οποία μέσω του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής αλλά και μέσω της Ziraat Bank, ενισχύουν την διάθεση αγορών εδαφών (οικοπέδων και καλλιεργούμενων εκτάσεων – χωραφιών) από την πλευρά των μουσουλμάνων.

Η ενίσχυση αυτή γίνεται μέσω μίας υπόγειας πριμοδότησης ή και καταβολής του πλήρους μισθώματος της αγοραπωλησίας. Αυτές οι «οικονομικές βοήθειες» δίνονται αναλόγως του βαθμού πίστης προς την Τουρκία του εκάστοτε ενδιαφερόμενου μουσουλμάνου, αλλά πάντοτε με υποθήκη του αντικειμένου της αγοράς (οικόπεδο ή χωράφι) προς την τουρκική τράπεζα Ziraat!!!

Με απλά λόγια, η τράπεζα δίνει δάνεια αγοράς γης από χριστιανούς σε όλους σχεδόν τους μουσουλμάνους, υποθηκεύοντας τους τίτλους της ιδιοκτησίας υπέρ του τουρκικού δημοσίου!!! (Μάλιστα, το ενημερωτικό υλικό της τράπεζας δίνεται σε δύο γλώσσες: στην αγγλική και στην τουρκική… Η ελληνική γλώσσα δεν χρησιμοποιείται εντός της Ελλάδας και μάλλον η Ziraat Bank την θεωρεί ως μη χρησιμοποιούμενη στην περιοχή της Θράκης, αφού δεν την χρησιμοποιεί στα έντυπά της…).
Μήπως αυτό ονομάζεται έμμεση αγορά γης εκ μέρους της Τουρκίας; Και τι κάνουν οι Ελληνικές κυβερνήσεις απέναντι σε αυτό το «φαινόμενο»; Δυστυχώς, αδιαφορούν παγερά και δεν παίρνουν κανένα μέτρο στήριξης των χριστιανών κατοίκων, προσφέροντάς τους εργασία για να παραμείνουν στην Θράκη και να μην φύγουν ή προσφέροντάς τους γη (με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο), είτε δημιουργώντας ένα ειδικό οικονομικό καθεστώς για τους κατοίκους της περιοχής, που θα τους διευκολύνει όχι στο να πουλάνε την πατρώα τους γη (λόγω οικονομικής εξαθλίωσης) αλλά στο να αγοράζουν επιπλέον γη…

Σε πλήρη αντίθεση, με την τακτική της Άγκυρας, οι Ελληνικές τράπεζες πιέζουν τους χριστιανούς κατοίκους και τους οδηγούν στην εξαθλίωση ή και την πώληση των ακινήτων τους (σε όσους έχουν) σε οποιονδήποτε προσφέρει χρήματα… Και οι ενδιαφερόμενοι για την αγορά είναι, σχεδόν πάντα, μουσουλμάνοι οι οποίοι προσφέρουν υπέρογκα ποσά προκειμένου να αποκτήσουν την ιδιοκτησία γης από χριστιανούς… Οι τράπεζες παίρνουν τα χρήματά τους και η Τουρκία αισθάνεται ισχυρότερη… Και ο νοών νοείτω…

Η πλήρης αδιαφορία, που πλησιάζει έντονα τα χαρακτηριστικά της εγκληματικής αντιμετώπισης εις βάρος των ίδιων των εθνικών συμφερόντων, θα πρέπει να γίνει βασικό σημείο συζητήσεων και δραστικών αποφάσεων, τέτοιων που θα μπορέσουν όχι μόνο να σταματήσουν την μέχρι σήμερα δράση της Άγκυρας και των πρακτόρων της στην περιοχή, αλλά θα δημιουργήσουν την κατάλληλη και όλα τα απαραίτητα εκείνα στοιχεία που θα αντιστρέψουν την σημερινή «φορά» των εξελίξεων και θα καταστρέψουν τους εξόφθαλμους σχεδιασμούς της Άγκυρας.

Την Παρασκευή (21/11), ο νέος τούρκος πρέσβης, φερόμενος ως κεχαγιάς, επισκέφθηκε την περιοχή της Θράκης, ενώ δεν έχει δώσει ακόμη τα διπλωματικά του διαπιστευτήρια στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας!!! Ίσως να πιστεύει πως επισκέφθηκε μία περιοχή στην οποία δεν υπάρχει το ελληνικό κράτος και ως εκ τούτου συμπεριφέρθηκε αναλόγως… Μάλιστα, σε αυτή του την επίσκεψη φυλασσόταν από τις ελληνικές αρχές ασφαλείας…

Και το ερώτημα είναι σκληρό: Τους Έλληνες της Θράκης ποιος τους προφυλάσσει από τον εκάστοτε τούρκο πρέσβη ή τον εκάστοτε τούρκο πρόξενο; Η Θράκη παραδίδεται (ή παραδόθηκε και δεν δημοσιοποιήθηκε ακόμη) στην Άγκυρα, χωρίς καμία αντίδραση. Η Συνθήκη της Λωζάνης βιάζεται, παραβιάζεται και ευτελίζεται στο όνομα του χρήματος, της κρατικής αδιαφορίας και του ιστορικού ενδοτισμού κάποιων… και δυστυχώς, πολύ σύντομα, η ίδια η Τουρκία θα ζητήσει την πλήρη εφαρμογή της για να πάρει την Θράκη από την Ελλάδα…

ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ
Εβδομαδιαία Εφημερίδα της Κομοτηνής
(25/11/2009)

Αυτά να τα βλέπουν και κάποιοι εδώ, που πρόσκεινται στα διάφορα τουρκοπροσκυνημένα κόμματα! Καιρός είναι να ξυπνήσουμε και να ορθώσουμε ανάστημα, ενάντια σε κάθε ξεπουλημένο πολιτικάντη αλλά και σε κάθε υπόδουλο της νέας τάξης πραγμάτων. Να αντισταθούμε στα ύπουλα σχέδια που θέλουν να μας επιβάλουν, να πούμε βροντερά ΟΧΙ σε κάθε σχέδιο ομοσπονδίας, και να διαφυλάξουμε την ΕΛΛΗΝΙΚΗ πατρώα μας ΓΗ.

Βγες από το κοκκινομπλέ μαντρί αλλά και οποιοδήποτε άλλη απόχρωση.
Ας μην αφήσουμε την Κύπρο μας να βαδίσει στα χνάρια που βαδίζει η ακριτική Θράκη μας!

Κόψτε τους την φόρα!
ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΤΩΡΑ
ΚΥΠΡΟΣ ΘΡΑΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Συνθήματα σε Λευκωσία για «Κύπρο τουρκική»

Κτύπημα από το παρελθόν σε κεντρικούς δρόμους της Λευκωσίας αλλά και στον τοίχο του Προεδρικού μεγάρου. Χτες εμφανίστηκε σε πολλά σημεία το σύνθημα ΚibrisΤurktur, που σημαίνει η Κύπρος είναι τουρκική, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που αναγραφόταν σε τοίχους τη δεκαετία του ’60 και αποτελούσε χαρακτηριστική υπογραφή της ΤΜΤ.

ΜΕ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ στα οποία αναφέρεται ότι η «Κύπρος είναι τουρκική» γέμισε χθες η Λευκωσία, με τις Αρχές ασφαλείας να μελετούν σοβαρά το ενδεχόμενο προβοκάτσιας, χωρίς ωστόσο να αποκλείεται να γράφτηκαν και από άτομα που ήρθαν από τα κατεχόμενα.

Σε έξι σημεία, ακόμη και στον τοίχο του Προεδρικού Μεγάρου, γράφτηκαν με κόκκινο σπρέι οι λέξεις «ΚibrisΤurktur. Όπως διαπιστώθηκε χθες το μεσημέρι, τα συνθήματα γράφτηκαν με πανομοιότυπο τρόπο αλλά και γραφικό χαρακτήρα που δείχνει ότι οι δράστες είναι οι ίδιοι. Μάλιστα ακολούθησαν τη διαδρομή από το οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου μέχρι την παλαιά Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας, για να φαίνεται ότι οι δράστες ήρθαν από τα κατεχόμενα.

Συνθήματα ανεγράφησαν σε τοίχο έναντι του οδοφράγματος στον Άγιο Δομέτιο, στη συνέχεια με σπρέι έγραψαν το ίδιο σύνθημα έξω από το κτίριο της «Κόκα Κόλα» στην ίδια περιοχή. Κατευθύνθηκαν στο Μετόχι του Κύκκου και ακολούθως γέμισαν τους τοίχους του Ταχυδρομείου Προδρόμου. Μετά έφτασαν έξω από το Προεδρικό όπου σε τοίχο του πάρκου έναντι του Υπουργείου Εξωτερικών ανέγραψαν και πάλιν «Κύπρος τουρκική».

Αργότερα κατευθύνθηκαν προς την παλαιά Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας όπου έγραψαν στον τοίχο έναντι του βιβλιοπωλείου Αγρότης. Τα συνθήματα έξω από το περιτείχισμα του Προεδρικού σβήστηκαν αμέσως από εργάτες του Τμήματος Δημοσίων Έργων, ενώ γίνονται εξετάσεις μέσω κλειστών κυκλωμάτων κατά πόσον καταγράφηκαν οι κινήσεις των δραστών. Σημειώνεται ότι στην πλευρά που γράφτηκαν τα συνθήματα δεν υπάρχει φρουρός (απέχει γύρω στα 50 μέτρα). Λόγω της κατάστασης δόθηκαν οδηγίες για πύκνωση των περιπολιών έξω από το Προεδρικό Μέγαρο αλλά και γενικά σε όλη τη Λευκωσία, επειδή είχαν προηγηθεί και παλαιότερα βανδαλισμοί και αναγραφές συνθημάτων σε μνημεία και αλλού.

ΠΗΓΗ

εφ. Φιλελεύθερος

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ-51 χρόνια από τη θυσία του

«Ε, Μάτση, παραδώσου».Ο Μάτσης αφού διέταξε τους δύο συντρόφους του να εξέλθουν του κρησφυγέτου, απάντησε με βροντερήν φωνήν: «Δεν θα βγω ζωντανός. Θα βγω πυροβολών».Εις απάντησιν, οι Άγγλοι πολιορκηταί του έρριψαν ειδικές χειροβομβίδες εντός του κρησφυγέτου, από τις οποίες ο Μάτσης βρήκε ακαριαίον τον θάνατον.Ο Μάτσης, με έκφραση ικανοποίησης για το ηρωικό τέλος του, είχε αγκαλιασμένα τα δύο αυτόματά του. Το δεξί του πόδι ήταν αποκομμένο και απανθρακωμένο, νωπόν δε το αίμα έσταζε ακόμη στο δάπεδο του κρησφυγέτου.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΩΥΣΕΩΣ Γ.Γ. της ΣΕΚ
Ο Κυριάκος Μάτσης ήταν ένας αγνός ιδεολόγος, ένας ανθρωπιστής, ένας πραγματικός πατριώτης. Με ένα όνειρο έζησε, με έναν πόθο σκοτώθηκε, να δει την αγαπημένη του Κύπρο ενωμένη με το μητρικό κορμό. Ο πόθος του για απελευθέρωση εκδηλώθηκε έντονα κατά τη διάρκεια της φοιτητικής του δράσης στη Θεσσαλονίκη, όπου μετέβη να σπουδάσει γεωπόνος το 1946, με υποτροφία της Κυπριακής Αγροτικής Εταιρείας. Όταν στις 28 Ιουνίου 1948 επισκέφθηκε τη Βουλή των Ελλήνων στην Αθήνα, σημείωσε στο ημερολόγιό του:

«Πότε θα 'ρθει η ώρα που θα μπουν στην ελληνική Βουλή και οι Κύπριοι βουλευτές; Γι’ αυτή την ώρα δίνουμε την ψυχή και το σώμα μας στον αγώνα, γιατί μόνο έτσι, σε μια ελεύθερη γη, θα μπορέσουμε να ζήσουμε διαχειριζόμενοι τα ζητήματά μας».
Σε αυτούς που του έλεγαν ότι η Ελλάδα είναι φτωχή και καταστρεμμένη, ενώ η Αγγλία είναι μια πλούσια αυτοκρατορία, απαντούσε με πάθος:
«Προτιμούμε τα ράκη της μητρός Ελλάδος, παρά την πορφύραν της μητρυιάς».
Με το πέρας των σπουδών του και την επιστροφή του στην Κύπρο το 1952 ανέλαβε την τεχνική διεύθυνση του Αγροκτήματος της Κυπριακής Αγροτικής Εταιρείας Κουκλιών Αμμοχώστου. Η εμπλοκή του στη διαφώτιση του αγροτικού κινήματος της ΠΕΚ ήταν ενεργός και η μεταλαμπάδευση της επιστημονικής του γνώσης στους Κύπριους αγρότες θαυμαστή. Εργάσθηκε με ζήλο για την άνοδο της κυπριακής αγροτιάς. Περιόδευε στα γύρω χωριά κάνοντας διαλέξεις και διδάσκοντας τους γεωργούς τις σύγχρονες καλλιεργητικές μεθόδους.

Η έναρξη του Αγώνα βρίσκει τον Κυριάκο να δρα στην περιοχή Αμμοχώστου. Το Αγρόκτημα όπου εργαζόταν μετατράπηκε σε αγωνιστικό κέντρο. Γίνεται κόμβος διακίνησης όπλων, βομβών, πυρομαχικών και άλλου επαναστατικού υλικού. Ήδη από την πρώτη μέρα της επαναστατικής έκρηξης καταζητείται από τους Άγγλους ο στενός φίλος του Γρηγόρης Αυξεντίου, με τον οποίο συνεργάσθηκε κατά τρόπο θαυμάσιο για προετοιμασία του Αγώνα.

Με το ψευδώνυμο «Μιλτιάδης» αναλαμβάνει από τις αρχές του φθινοπώρου του 1955 ως παγκύπριος σύνδεσμος μεταξύ του Αρχηγού Διγενή και τον τομέων της ΕΟΚΑ. Στις αρχές του αγώνα διετέλεσε τομεάρχης της επαρχίας Αμμοχώστου ενώ από το 1956 μέχρι το θάνατό του τομεάρχης Κερύνειας. Η επαφή του με τον αρχηγό Διγενή ήταν συχνή και η ευστροφία του μυαλού του έσωσε πολλές φορές τον ίδιο και τους συντρόφους του από πολλές παγίδες του εχθρού. Η παραδειγματική του ανδρεία και το αγωνιστικό του ήθος εκδηλώθηκαν πάμπολλες φορές καθόλη τη διάρκεια της δράσης του.

Στις 9 Ιανουαρίου 1956 ύστερα από προδοσία της ομάδας Αμμοχώστου, ο Κυριάκος συλλαμβάνεται στο τσιφλίκι της Αχεράς πλησίον του Μιτσερού, το οποίο ανήκε στην Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία. Εκεί ο Μάτσης ήταν άοπλος και περικυκλώθηκε από το βρετανικό στρατό κατοχής. Μετά τη σύλληψή του οδηγήθηκε στα διαβόητα ανακριτήρια της Ομορφίτας, όπου υπέστη τα φρικτότερα των βασανιστηρίων: Κτυπήματα, αϋπνία, ηλεκτροσόκ, αδιάλειπτες και επί εικοσιτετραώρου βάσεως ανακρίσεις. Γνώριζαν οι Άγγλοι τον ιδιαίτερα σημαίνοντα και ηγετικό ρόλο του Κυριάκου Μάτση, καθώς και τη θέση που κατείχε στην Οργάνωση. Ήθελαν πάση θυσία να τους αποκαλύψει πού βρισκόταν ο Διγενής, για να τον συλλάβουν κι έτσι να κλείσει ο ιστός της αράχνης, κατά την περίφημη δήλωση του Χάρτινγκ.

Με την παρρησία που τον διέκρινε, αντίκρισε την ωμή πραγματικότητα κατάματα! Δεν αρνήθηκε ότι ήταν μέλος της ΕΟΚΑ και αγωνιστής της ελευθερίας. Και εξήγησε στους ανακριτές του, γιατί αγωνιζόταν για την ελευθερία της μικρής του πατρίδας, ιδιαίτερα μετά τις υποσχέσεις για αυτοδιάθεση των λαών, ύστερα από τη νικηφόρο έκβαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στα κρατητήρια της Ομορφίτας έδειξε το μεγαλείο της ηρωικής ελληνικής του ψυχής. Σε καμιά στιγμή δεν εκάμφθη και ούτε εφείσθη πόνου και οδύνης. Στάθηκε γενναίος και ατρόμητος. Δεν γονάτισε. Κι έδωσε ύψιστο και μέγιστο μάθημα αγωνιστικής αρετής στους βασανιστές και ανακριτές του, ακόμη και στον Άγγλο κυβερνήτη Τζον Χάρτινγκ, ο οποίος τον επεσκέφθη και συζήτησε μαζί του, προσφέροντάς του το μυθικό για την εποχή εκείνη ποσό του μισού εκατομμυρίου λιρών προκειμένου να τους αποκαλύψει πού κρυβόταν ο αρχηγός της ΕΟΚΑ. Η αντίδραση του Κυριάκου Μάτση υπήρξε άμεση και ακαριαία: «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής». Και άφησε άναυδο τον κυβερνήτη και με εθνική οργή σηκώθηκε και εξήλθε της αιθούσης κατευθυνόμενος προς τα κελιά των κρατουμένων. Τόσο εντυπωσίασε η συμπεριφορά αυτή του νεαρού επαναστάτη τον στυγνό Άγγλο κυβερνήτη, ώστε ζήτησε από τους βασανιστές - ανακριτές να μην τον ενοχλήσουν πλέον.

Μετά την απάνθρωπη δοκιμασία του στα φρικτά ανακριτήρια της Ομορφίτας, όπου γνώρισε την κόλαση των βασανιστηρίων, ο Κυριάκος πήρε την οριστική και αμετάκλητη απόφαση να μην υποστεί ξανά την ταπείνωση της σύλληψης σε περίπτωση προδοσίας.

Με το τέλος των φρικτών βασανιστηρίων, ύστερα από εντολή του ίδιου του Χάρτινγκ, που εκτίμησε το ήθος και τη μεγαλοψυχία του, ο Κυριάκος μετεφέρθη στα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς. Ανήσυχος για τα τεκταινόμενα, συνέχισε τη δράση του διατηρώντας στενή επαφή με το Διγενή. Συνέχισε κατόπιν εντολής του αρχηγού, τις συνομιλίες Μακαρίου - Χάρτινγκ για λύση του Κυπριακού μετά την εξορία του Αρχιεπισκόπου στις Σεϋχέλλες. Οργάνωσε τους συγκρατούμενούς του, έθεσε σε λειτουργία σχολείο για τους κρατούμενους μαθητές, δημιούργησε βιβλιοθήκη, έκαμνε ομιλίες και γενικά δημιούργησε συνθήκες που τόνωναν το αγωνιστικό φρόνημα μέσα στα κρατητήρια.

Με τη μαεστρική απόδρασή του στις 13 Σεπτεμβρίου 1956 ανέλαβε ως τομεάρχης τον τομέα της Κερύνειας, όπου ανέπτυξε πλούσια και πολύπλευρη δράση.

Όπως ομολογούν οι συναγωνιστές του, οι επιστολές προς τους φίλους και τους οικείους του, τα ημερολόγια και τα κείμενά του, το 1958 ο Κυριάκος ήταν πλήρως προετοιμασμένος για την ηρωική του έξοδο προς την αθανασία.

Έτσι η ώρα της αλήθειας για τον Κυριάκο δεν άργησε να 'ρθει. Ύστερα από προδοσία, όπως και στην περίπτωση του Αυξεντίου, μεγάλος αριθμός Άγγλων στρατιωτών περικύκλωσε το Δίκωμο στις 19 Νοεμβρίου 1958. Οι έρευνες επικεντρώθηκαν στο σπίτι που κρυβόταν ο Κυριάκος με δύο άλλους συντρόφους του, τον Ανδρέα Σοφιόπουλο και τον Κώστα Χριστοδούλου. Το ποδοβολητό των στρατιωτών ακούετο πάνω από το κρησφύγετο. Ο κλοιός είχε σφίξει για τα καλά. Τα σημάδια της προδοσίας ήταν πλέον εμφανή, καθώς οι στρατιώτες άγγιξαν το στόμιο του κρησφυγέτου του οποίου το κάλυμμα ήρχησαν να σπάζουν. Κάποιος δε, εφώναξεν ελληνιστί «Ε, Μάτση, παραδώσου». Ο Μάτσης μετά των συντρόφων του εγέμισαν τα όπλα των και έκαψαν τα διάφορα έγγραφα, τα οποία κατείχαν. Το κρησφύγετον εγέμισε καπνόν. Οι Άγγλοι εξακολουθούσαν να καλούν τον Μάτσην να παραδοθεί, διότι, εν εναντία περιπτώσει, θα τον έκαιαν με πετρέλαιον. Διεξήχθη τότε στιχομυθία μεταξύ Άγγλων και Μάτση, ο οποίος, αφού διέταξε τους δύο συντρόφους του να εξέλθουν του κρησφυγέτου, απάντησε με βροντερήν φωνήν: «Δεν θα βγω ζωντανός. Θα βγω πυροβολών». Εις απάντησιν, οι Άγγλοι πολιορκηταί του έρριψαν ειδικές χειροβομβίδες εντός του κρησφυγέτου, από τις οποίες ο Μάτσης βρήκε ακαριαίον τον θάνατον.

Στους δημοσιογράφους επετράπη να επισκεφτούν το κρησφύγετον, στο οποίο ευρίσκετο το νεκρό σώμα του. Το θέαμα ήταν φρικτόν, παρουσίαζε εικόνα τραγικότητας και μεγαλείου. Ο Μάτσης, με έκφραση ικανοποίησης για το ηρωικό τέλος του, είχε αγκαλιασμένα τα δύο αυτόματά του. Το δεξί του πόδι ήταν αποκομμένο και απανθρακωμένο, νωπόν δε το αίμα έσταζε ακόμη στο δάπεδο του κρησφυγέτου.
Έτσι πέθανεν ο Μάτσης. Ένας ακόμη ήρωας εις το Πάνθεον της Ελληνικής εποποιίας δίπλα στον Αθανάσιο Διάκο και στους ημίθεους του 1821. Ετάφη στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών, παραπλεύρως του τάφου του επιστήθιου φίλου του Γρηγόρη Αυξεντίου, του συγχωριανού του Μιχαλάκη Καραολή και των άλλων αθανάτων αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Στην κηδεία του δεν επετράπη σε κανέναν να παραστεί.
Η δράση και τα έργα του Κυριάκου Μάτση μιλούν αφ' εαυτού. Πρωτοπόρος σε όλα του τα βήματα έδωσε το στίγμα και το μέτρο των εθνικών μας προσανατολισμών και των κοινωνικών μας αναζητήσεων. Ιδιαίτερα στη σημερινή εποχή του άκρατου υλισμού, της ηθικής παρακμής και της πνευματικής πενίας, ο βίος του Κυριάκου Μάτση αποτελεί μοναδικό φάρο για την κοινωνική και πολιτισμική μας αναγέννηση.
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/11/51.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Infognomonpolitics+%28infognomonpolitics%29#ixzz0XOhbqrEr

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ..

Στην Ελλάδα την Ιστορία ξανα «γράφουν» τα Μεσα Αποβλακωσεως. Είτε από ραδιοφώνου είτε από των στηλών των εφημερίδων ή των τηλεοπτικών σταθμών η Ιστορία παραποιειται. Ούτως η μεγαλύτερη σύγχρονη «Εθνική» εορτή των Νεοελλήνων, ίσως περισσότερο και από την εορτή των ερωτευμένων του Αγίου Βαλεντίνου, είναι η « γιορτή του Πολυτεχνείου».

Με συγκινητική φιλοτιμία τα Μέσα Ενημερωσεως των Δημοσιογραφικων Αποψεων, αλλά και οι πολιτικοί μας ολων των αποχρώσεων, συντηρούν........ τον μύθο, με εργώδη προσπάθεια που ξεκινά απο τις αίθουσες των βρεφονηπιακών σταθμών και νηπιαγωγείων, ότι τα γεγονότα του πολυτεχνείου, έλεος, έφεραν την Δημοκρατία εν Αθήναις και όχι την δικτατορία του Ιωαννίδη. Συστηματικώς αποκρύπτοντες και φοβούμενοι να ομολογήσουν την αλήθεια, που καταρρίπτει τον πυρήνα του μύθου περι εκατόμβης νεκρών, όπως απεκαλύφθη από συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις περί ανυπάρκτων φοιτητών- νεκρών στο χώρο του πολυτεχνείου.Αλλά και της δήθεν καταρρεύσεως του καθεστώτος των συνταγματαρχών, αν τούτο ήτο ποτέ δυνατόν, συνεπεία της λειτουργίας του ραδιοφωνικού σταθμού στο πολυπαθές ιδρυμα, με εκφωνήτρια την πάλαι ποτέ κομουνίστρια και προσφάτως μεταλλαχθείσα σε σοσιαλίστρια, Δαμανάκη και σύνθημα «..Εδώ Πολυτεχνείο, Εδώ Πολυτεχνείο.Σας μιλά ο σταθμός των ελεύθερων αγωνιζομενων Ελλήνων..».

Ηθελημένα αποσιωπούν ότι η χώρα είχε τότε πολιτική κυβέρνηση με υπηρεσιακό πρωθυπουργό τον πολιτικό Σπύρο Μαρκεζίνη που θα οδηγούσε την χώρα σε εκλογές- απομάκρυνση των στρατιωτικών και ότι ουσιαστικώς η φοιτητική εξέγερση χρησιμοποιήθηκε, οπως εκ των υστέρων απεδείχθη, για την μεθοδευμένη πτώση του Παπαδόπουλου και ανώμαλη διακοπή του εγχειρήματος ομαλής επιστροφής στην Δημοκρατία. Ετσι το πολυτεχνείο στην πραγματικότητα, έγινε η γέφυρα της ανόδου της απρόσωπης χούντας του Ιωαννίδη. Ενώ η παλιννόστηση της δημοκρατίας, και η αποκατάσταση των πολιτικών οικογενειών Καραμανλή (Θείου) –Παπανδρέου (Πατρός),{δηλαδη σημερα των κληρονομων, ανηψιου και υιου αντιστοιχως} έγινε αναλώσει της Κυπρου, μετά από οκτώ ολόκληρους μήνες από την λεγομένη εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Αξίζει όμως να αναφέρουμε συγκεκριμένα γεγονότα και μαρτυρίες που δεν είναι δυνατόν να διαψευσθούν και δια τούτο αποκρύπτωνται και αποσιωπώνται απο τα Μέσα Ενημερωσεως των Δημοσιογραφικων Αποψεων αλλα και απο τους δειλούς πολιτικούς που μας εκπροσωπούν.

Ο πρυτανις λοιπόν του Πολυτεχνείου κατα τα γεγονότα, Κ.Κονοφάγος σημειώνει στο «ημερολόγιο» του, που δεν προωρίζετο για την δημοσιότητα, ότι « το ΕΜΠ, χάρις εις τον στρατόν εξεκενώθη αναιμάκτως» Επίσης με την υπ' αριθμόν 33437 αναφορά της συγκλήτου του Πολυτεχνείου 11/10/1975, προς τον εισαγελέα Δ. Τσεβά, κανένας σπουδαστής δεν σκοτώθηκε κατα το τριήμερο. Ο ίδιος ο πρύτανις κατέθεσε ως μάρτυς στίς 20/1/1975, στο πενταμελές εφετείο Αθηνών, ότι μέσα στο πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς φοιτητής και τα ίδια βεβαιώνει κια στο βιβλίο του « Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου¨» 1982 με την προσθήκη ότι ούτε κανείς άλλος πολίτης έχασε την ζωή του μέσα στο Πολυταχνείο.

Ο Ευάγελλος Αβέρωφ Υπουργός Εθνικής Αμύνης, δηλώνει στο περιοδικό Επίκαιρα, τεύχος 562, την 10 Μαίου 1979.
«..Το πολυτεχνείο υπήρξε μία ευγενική θαραλλέα δημοκρατική εκδήλωση της Νεολαίας. Μόλις όμως εκδηλώθηκε και στέριωσε, κατα την τακτική που δίδαξε ο Λένιν, υπερφαλαγγίστηκε απο το ΚΚΕ και τα συνθήματα απο συνθήματα Δημοκρατίας έγιναν συνθήματα κομμουνισμού.Το πολυτεχνείο όχι μόνο δε έρριξε την Δικτατορία αλλα τη δυνάμωσε.Γιατί αυτό ήταν το έναυσμα που ωθησε πολλούς νέους αξιωματικούς λίγο πολύ απογοητευμένους απο την δικτατορία, να συσπειρωθούν γύρω απο τον Ιωαννίδη που ετοίμαζε συνομωσία αλλα δεν μπορούσε να την κάνη πράξη.Και έτσι επιβλήθηκε μια χειρότερη δικτατορία..
Τιμώ λοιπόν ειλικρινά και βαθύτατα την πρωτοβουλία και τον ηρωισμό των νέων που ξεκίνησαν αυτό το κτύπημα.Αλλά για να το τιμήσω, νομίζω πως πρέπει να πω αυτό που πιστεύω οι είναι αλήθεια.Δεν είμαι διατεθειμένος λόγω επιμόνου συνθηματολογίας λογω ανυπάρκτων « πολυαρίθμων νεκρών» να βοηθήσω και εγώ στην θεσμοποίηση μια ψεύτικης ιστορίας...¨»

Εξ ίσου αποκαλυπτικός ο αείμνηστος Κ. Τσάτσος (Ακαδημαικός, Καθηγητής Πανεπιστημίου, Φιλόσοφος και Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατά τα έτη 1974-1980) στο βιβλίο του « Λογοδοσία Μιάς Ζωής» καταμαρτυρεί με μοναδική ειλικρίνεια και θάρρος:
«..Όταν έγινε το πολυτεχνείο, ούτε πήγα επι τόπου, ούτε συγκινήθηκα.Απο την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι αυτά τα πεζοδρομιακά ξεσπάσματα δεν κλονιζαν την δικτατορία και ότι όπως στα χρόνια της κατοχής , υποκρύπτανε κομμουνιστικές επιδιώξεις επικίνδυνες για το μέλλον.
Εχω την συνείδηση μου ήσυχη ότι δεν συνηργησα στην κατασκευή του μύθου του Πολυτεχνείου. Λυπάμαι τα 5-6 παιδιά που σκοτώθησαν έξω και μακριά , διότι μεσα στο Πολυτεχνείο δεν σκοτώθηκε κανείς,Η σκληρότερη δικτατορία που ακολούθησε, θα διαρκούσε πού ακόμη, αν δεν την έρριχνε η εγκληματική ηλιθιότητα της αποπείρας κατά του Μακαρίου...»

Είναι δε γνωστόν, πλην όμως παντελώς αποσιωπούμενο, οτι, μολονότι το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος απεφάσισε, κατόπιν εντολών του τοτε υπουργού Δημοσίων Εργων και μετέπειτα Δικαιοσύνης Γ.Α.Μαγκάκη, να απονείμη « τιμητική σύνταξη» στις οικογενειες των σπουδαστών που «εσφάγησαν», ουδείς διεκδικδικών ανευρέθη ή έλαβε την ανωτέρω σύνταξιν που παρέμεινε αζήτητη .Ενώ στην μαρμάρινη πλάκα ( την οποιαν απεκάλυψεν ως Πρωθυπουργός το 1988 ο Ανδρέας Παπανδρέου) και η οποία εναποτέθη πλησίον της μεγάλης (αλλά κενής και ασώματης) κεφάλας γνωστου αριστεροκαθηγητού, στο χώρο «της θυσίας» στο Πολυτεχνείο, τελικώς έχουν αναγραφή δεκαοκτώ ονόματα με την μισοσβυσμένη πλην όμως αναγνώσιμη, διευκρινιστική περιγραφή, «Φοιτητές που έδωσαν την ζωή τους για τα ιδανικά της Εθνικής Αντίστασης 1941-1944».Δηλαδή ελλείψει, ευτυχώς, θυμάτων, στον αποκαλούμενο «ιερό χώρο » θυσίας, της λογικής και της αλήθειας μαλλον ή φανταστικών νεκρών αγωνιστών, επιστρατεύθησαν οι φοιτητές του 1941-1942!! .

Βεβαίως και δυστυχώς υπάρχουν νεκροί των γεγονότων του Νοεμβρίου 1973.Ο αριθμός τους κυμαίνεται μεταξύ 23 και 12. Ομως όλοι σκοτώθησαν έξω και μακριά απο το πολυτεχνείο, όπως διαπιστώθη και επιβεβαιώθη απο το υπ' αριθμόν 677/1975 παραπεμπτικό βούλευμα και την υπ'αριθμόν 723/1975 απόφασι του πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το ίδιο επιβεβαιώθη μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία απο τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως Γ. Σκουλαρίκη, ο οποίος επανέφερε με τις «περγαμηνές» του αντιστασιακού, τον αστυνομικό διευθυντή Γ, Σαμπάνη, για να καταλήξη εκ νέου, ότι κατα το τριήμερο των γεγονότων του Πολυτεχνείου έχασαν την ζωή τους εκτός Πολυτεχνείου 12 συνολικώς Ελληνες.

Παρά ταύτα κατ' έτος εν είδει ομαδικής παρακρούσεως και ανιάτου ψυχιατρικής νόσου έκόντες άκοντες συνεορτάζομεν την « Γιορτή του Πολυτεχνείου» δηλαδή το απόλυτο κενό, οσον αφορα στο επιτευχθεν αποτελεσμα..

Καθ'ότι, όπως προαναφεραμε εχει καταδειχθη, ότι ουτε θύματα- αγωνιστών είχαμε στο Πολυτεχνείο για να τιμήσουμε, ουδέ την Δημοκρατία απεκατέστησε η φοιτητικη εξεγερσι.. Αντιθετως διεκοπη η προσπαθεια μιας μεταβατικης πολιτικης κυβερνησεως, ενω η πολυθρύλητος Δημοκρατία απεκατεστάθη την 24ην Ιουλίου 1974, μετά απο οκτώ μήνες απο την εξέγερσιν του Πολυτεχνείου, με αγυριστο ενεχυρο, την απεμπόλησιν τμήματος της Κύπρου .

Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΜΑΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ

(Ο ερημίτης μοναχός Ιωσήφ).Ο μοναχός Ιωσήφ (κατά κόσμον Χρήστος Μπαίρακτάρης) είναι μόλις 48 ετών. Κατάγεται απο το χωριό Άγιος Βασίλειος της Κορινθίας και θεωρείται απο την οικογένεια της Πολεμικής μας Αεροπορίας ο δικός της άνθρωπος. Τον γνωρίζουν όλοι οι πιλότοι των αεροπλάνων Phantom, Corsair και F-16, οι χειριστές δηλαδή που κάθε μέρα δίνουν τον δικό τους επικίνδυνο αγώνα για την αξιοπρέπεια της Ελλάδας και την ελληνικότητα του Αιγαίου.


Ο πατέρας Ιωσήφ μονάζει απο την αρχή της δεκαετίας 1980 στο Άγιον Όρος. Απο το 1989 έχει αποσυρθεί στο ησυχαστήριό του, στην άκρη... του πουθενά πάνω στα βράχια του Ακρωτηρίου Άκραθως, πάνω απο ένα γκρεμό βάθους 300 μέτρων. Μόνος με το Θεό... Διαβάζει, κάνει χειρωνακτικές εργασίες και σώζει την ψυχή του.

"Είναι ένας Άγιος άνθρωπος, μια βιβλική μορφή, που όποιος τον γνωρίσει έχει ανοίξει ένα παράθυρο στον κόσμο της καλοσύνης και της αγάπης" είπε στον "Ρress Τime" ο πιλότος Γιώργος Βαζούρας που τον επισκέπτεται συχνά.

Ο πατέρας Ιωσήφ, ερημίτης του Αγίου Όρους, παρακολουθεί τις αερομαχίες στο Αιγαίο και ευλογεί τους πιλοτους των μαχητικών μας.
Απο το 1990 περίπου όλοι οι Έλληνες πιλότοι ύστερα απο κάθε εμπλοκή με τους Τούρκους πετάνε πάνω απο το Άγιο Όρος για να πάρουν την ευχή του σεβάσμιου γέροντα.

"Κάθε μέρα, όταν ακούω τον θόρυβο των αεροπλάνων, πετιέμαι απο το κελί μου. Βγαίνω έξω και κυματίζω την Ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου".

Τα τέσσερα τουρκικά F-16 τρύπησαν σαν βέλη τα πυκνά σύννεφα και ξεχύθηκαν στον ουρανό του Αιγαίου. Μόλις πέρασαν στον Ελληνικό εναέριο χώρο, χωρίστηκαν σε ζευγάρια. Το πρώτο έστριψε δεξιά και κατευθύνθηκε προς τη Θάσο και τη Σαμοθράκη. Το δεύτερο συνέχισε σε ευθεία οριζόντια για τις Βόρειες Κυκλάδες (Άνδρο-Τήνο-Μύκονο). Στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας στη Λάρισα είχε σημάνει ήδη συναγερμός. Απο την Αγχίαλο σηκώθηκαν τέσσερα Ελληνικά μαχητικά με κυβερνήτες έμπειρους σμηναγούς και υποσμηναγούς. Το καθημερινό... πανηγύρι μόλις άρχιζε.

Οι Τούρκοι αεροπόροι όταν αντιλήφθηκαν ότι οι διώκτες τους πλησίαζαν, ενώθηκαν στο βόρειο Αιγαίο μεταξύ της Λήμνου, του Αγίου Όρους και της Μυτιλήνης. Δεν ήθελαν απλώς να «παίξουν» αλλά να προκαλέσουν, αφου τα μαχητικά με την ημισέληνο στον ουρά ήταν οπλισμένα. Λίγα λεπτά αργότερα, στο θαλάσσιο χώρο νότια του Αγίου Όρους άρχιζε μια εικονική αερομαχία. Οι Έλληνες χειριστές, με αριστοτεχνικό τρόπο, «πήρε» ο καθένας απο έναν Τούρκο και πολύ σύντομα απέκτησαν επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Δηλαδή, κατάφεραν να βρίσκονται πίσω τους σπρώχνοντάς τους ταυτόχρονα προς τα παράλια της Τουρκίας. Σε χαμηλό ύψος πάνω απο τη θάλασσα, με επικίνδυνους ελιγμούς και με τις μηχανές σε μέγιστη ισχύ, εξελίχθηκαν εντυπωσιακές «αερομαχίες», κλειστές στροφές και σφιξίματα που έμοιαζαν με τανάλιες.

Τα VHF με τη Λάρισα είχαν ανάψει. Εντολές και οδηγίες έδιναν κι έπαιρναν, και απο το ραντάρ του Χορτιάτη και της Λήμνου οι επιτελικοί αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας χαμογελούσαν με ικανοποίηση, καθώς έβλεπαν τους Τούρκους να χάνουν σιγά-σιγα τη μάχη και να παίρνουν το δρόμο προς τις ακτές της Τουρκίας.

Τα τέσσερα Ελληνικά F-16, πρίν επιστρέψουν στη βάση τους, έκαναν ότι κάνουν τα τελευταία 13 χρόνια όλοι οι Ελληνες αεροπόροι... Πήγαν να πάρουν την ευχή απο τον προστάτη τους! Τον γέροντα Ιωσήφ, που απο το ησυχαστήριό του, στους γκρεμούς του Αγίου Όρους, παρακολουθούσε την αερομαχία με δάκρυα στα μάτια. Επικεφαλής του σχηματισμού ο αρχαιότερος σμηναγός και απο πίσω του τα υπόλοιπα 3 μαχητικά.

Ο μοναχός Ιωσήφ, σκαρφαλωμένος στα βράχια του ακρωτηρίου Άκραθος, με τον επικίνδυνο γκρεμό να χάσκει κάτω απο τα πόδια του, το?ς περίμενε. Στα χέρια του κρατούσε δύο τεράστιες σημαίες, τη γαλανόλευκη κι εκείνη του Βυζαντίου. Σε πολύ χαμηλό ύψος, τα Ελληνικά αεροπλάνα πέρασαν πάνω απο τον γκρεμό κουνώντας τα φτερά τους. Η φωνή του μοναχού χάθηκε απο το μουγκρητό των κινητήρων:

"Να έχετε την ευχή μου! Γυρίστε πίσω υγιείς και πάντα νικητές...". Οι σημαίες ανέμιζαν στον παγωμένο αέρα του Αιγαίου κι ο ερημίτης μοναχός έμεινε πάνω στα βράχια μέχρις ότου τα αεροπλάνα έγιναν κουκίδες και χάθηκαν στον ορίζοντα.

"Τους αγαπώ όλους σαν παιδιά μου. Κάποιους τους έχω γνωρίσει κι απο κοντά", μας είπε ο ερημίτης Ιωσήφ σε συνομιλία που είχαμε μαζί του. «Κάθε μέρα, όταν ακούσω το θόρυβο των αροπλάνων πετιέμαι απο το κελλί μου. Εδώ, στην ερημιά και την ησυχία του Άθω, οι θόρυβοι έρχονται απο πολύ μακριά. Βγαίνω έξω και κυματίζω την ελληνική σημαία. Δακρύζω απο συγκίνηση, καθώς αυτά τα νέα παιδιά έρχονται πάντα ύστερα απο οποιαδήποτε αποστολή στο Αιγαίο να με χαιρετίσουν και να τους δώσω την ευχή μου. Έχω παρακολουθήσει πάρα πολλές αερομαχίες. Έχω νιώσει φόβο και υπερηφάνια. Αλλά το συναίσθημα, έπειτα απο κάθε εμπλοκή να περνάνε πάνω απο το ησυχαστήριο μου για να με χαιρετίσουν, δεν περιγράφεται... Κάποιοι απο τους πιλότους ήρθαν ως εδω και με βρήκαν. Αγκαλιαστήκαμε, μιλήσαμε, μου άνοιξαν την καρδιά τους. Μου αποκάλυψαν τα προβλήματα τους. Νιώθω ότι με τα λόγια μου, που είναι λόγια του Θεού, θα γίνουν ακόμα πιο γενναίοι για να υπερασπίζονται πάντα την Ελλάδα μας».

Ο αρχηγός της Αεροπορίας, πτέραρχος Γιώργος Αυλωνίτης, είναι ένας απο τους αξιωματικούς που έχει συναντήσει τον μοναχό Ιωσήφ. Και όπως και οι υπόλοιποι, έχει εντυπωσιαστεί απο τον γαλήνιο χαρακτήρα του και τη σοφία των λόγων του. Οι πιλότοι απο όλες τις πολεμικές μοίρες έχουν στείλει στο ησυχαστήριο του ερημίτη ευχές, αναμνηστικα δώρα, αλλα πάνω απο όλα την αγάπη τους, γιατί ξέρουν ότι έπειτα απο μια δύσκολη πτήση με οποιονδήποτε καιρό πάνω απο το Αρχιπέλαγος, Ο σύγχρονος «προστάτης» τους θα βρίσκεται εκεί, πάνω στα βράχια, για να τους ευλογήσει και να τους εμψυχώσει...




ΠΗΓΗ:agioritis.pblogs.gr


Ὁ Μοναχὸς Ἰωσὴφ καὶ οἱ Ἰπτάμενοι τοῦ Αἰγαίου

Φάρος τηλαυγὴς τὸ Ἁγιότατον Ὄρος καὶ μετερίζι ἀπόρθητο γιὰ τὰ στίφη τῶν βαρβάρων. Ἐπὶ αἰῶνες κρατάει ψηλὰ τὸ κλέος τοῦ γένους καὶ τῆς τρέχουσας θρησκείας τῶν Ἑλλήνων. Δύο σημαίες, ἡ γαλάζια τῶν λευκῶν κυμάτων μὲ τὸ σταυρὸ καὶ ἡ κίτρινη μὲ τὸ δικέφαλο ἀετὸ τοῦ Βυζαντίου, κυματίζουν ἐπηρμένες στὸ ἀνατολικὸ ἀκρωτήρι τῆς χερσονήσου, στὸν Ἄκραθω. Κάτω, στὰ διακόσια πενήντα μέτρα, μὲ ἕνα κατακόρυφο ἴλιγγο, τὸ Αἰγαῖο σὲ ἔλκει μὲ μυστηριώδεις δυνάμεις, πρῶτα νὰ αἰωρηθεῖς καὶ μετὰ νὰ ἐφορμήσεις, καὶ σχίζοντας τὰ ἱερὰ νερά, νὰ ἑνωθεῖς μαζί του σὲ μιὰ αἰώνια σύζευξη. Πάνω ἀπὸ τὸ ἀκρωτήρι, ἄλλα χίλια ἑπτακόσια τόσα μέτρα, ὁ κῶνος τῆς Ἀθωνικῆς ὀροσειρᾶς, ἀκροτελεύτιο βουνὸ τοῦ ἑλληνικοῦ ὀροπανθέου, παραστέκει στὸν ἀγῶνα τῶν κατοίκων του, ἐπισκοπώντας τὸ θαλάσσιο ὄριο τῶν δύο ἠπείρων.

Ἐδῶ, στὴν ἐσχατιὰ τῆς Μοναστικῆς Πολιτείας, στὴ Βίγλα, εἶναι κτισμένο πέτρα-πέτρα, σὰν φωλιὰ θαλασσαετῶν, τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ. Ὁ μοναχὸς Ἰωσήφ, ποὺ ἦρθε ἀπὸ τῆς Κορινθίας τὰ μέρη, ἀεικίνητος καὶ συνηθισμένος στὶς ἐπισκέψεις τῶν τολμηρῶν προσκυνητῶν, σὲ κοιτάζει μὲ τὰ φωτεινὰ γαλανά του μάτια καὶ τὸ ξανθὸ χαμόγελο, καθὼς σὲ ξεναγεῖ στὸ μικρὸ μοναστηράκι του. Εἶναι ὅλο κι ὅλο μιὰ ἐκκλησούλα, ἕνα ἀρχονταρίκι μὲ πολλὰ βιβλία καὶ μιὰ κουζίνα, καὶ σὲ φιλεύει μὲ τὰ καθιερωμένα ἂν τύχεις στρατοκόπος προσκυνητής. Ἔχεις φθάσει μέχρι τὸ ἀκρωτήρι ὁδοιπόρος ἤ μὲ ἕνα ἀνθεκτικὸ ὄχημα, διασχίζοντας τὴ βόρειο-ἀνατολικὴ ἀκτὴ τῆς χερσονήσου καὶ θαῤῥεῖς ἔτσι πῶς κατέληξες στὸ πέρας τῆς γῆς. Κι ὅμως ἐδῶ ἀρχίζει τὸ σημαντικότερο μέρος τῆς πατρίδας γιατὶ σ΄αὐτὴ τὴν ἑσχατιὰ τοῦ Ἁγιοτάτου Ὄρους ἑνώνεται ἡ γῆ μὲ τὸν θαλάσσιο καὶ τὸν οὐράνιο πόντο τῆς Ἑλλάδος. Μὲ τὸ γλαυκὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν ἱερὴ σκέπη του.

Ὁ Ἁγιορείτης Ἰωσήφ, ὅπως τώρα ἐπιβεβαιώνονται οἱ φῆμες ποὺ μᾶς ἔφεραν ἐδῶ, δὲν «ἀνῆκει» ἱερατικὰ στὶς ταξιαρχίες τῶν ἑξαπτέρυγων Σεραφεὶμ ἢ στὰ ἄλλα οὐράνια ἀγγελικὰ σώματα. Ἔχει «καταχωρηθεῖ», εἰκονικὰ μὲν ἀλλὰ οὐσιαστικά, στὶς πτέρυγες μάχης τῶν ἀεροπορικῶν βάσεων τῆς πατρίδας μας, ἐθελοντικὰ καὶ αὐθόρμητα.«Περιλαμβάνεται» λοιπὸν στὸ προσωπικὸ ἐδάφους τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας, καὶ συμπαρίσταται στοὺς ἱπτάμενους μαχητές, ὑπηρετώντας τους ἀπὸ τὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ. Ἐδὼ, στἠν ἀπόκρημνη ἄκρη τῆς Ἀθωνικῆς πολιτείας.

Ἡ ἱστορία του, ὄπως ἄρχισε νὰ μᾶς τὴν ἐξιστορεῖ ἐνῶ καθόμαστε στὸ μικροσκοπικὸ ἀρχονταρίκι, ἦταν μιὰ σειρὰ συμπτώσεων. Ὁ μακαριστὸς ἡγούμενος Φίλιππος τῆς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας, στὴν ὁποῖα ἀνήκει καὶ τὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, ἔπεισε πρὶν μερικὰ χρόνια τὸν Ἰωσὴφ νὰ ταξιδέψει γιὰ τὴν ἑορτὴ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, στὴ Σκύρο. Δὲν ἤθελε νὰ πάει. Εἶχε τόσες δουλειές-πάντα στὴν προσευχή του ζητᾶ νὰ μὴν τελειώνουν- νὰ βγάζει πέτρα τὴ πέτρα ἀπὸ τοὺς βράχους, καὶ σὰν μάστορας στὶς ξερολιθιὲς νὰ περιχαρακώνει μὲ αὐτὲς τὴν ἀετοφωλιὰ καὶ νὰ μοχθεῖ γιὰ νὰ ἀνακαινίσει τὸ μοναστηράκι του. Ἀλλὰ ἔκανε ὑπακοή.
Ἐκεῖ στὴ Σκύρο, μετὰ τὸ πανηγύρι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἐπισκέφθηκε τὴν ἀεροπορικὴ βάση ὄπου τὸν ξενάγησαν. Σ΄αὐτὴ ἦταν ἕνας ἰπτάμενος ἀξιωματικὸς ποὺ τὸν πλησίασε καὶ τοῦ εἶπε πὼς σὲ μιὰ ἐξόρμησή του στὸ Αἰγαῖο πέρασε δίπλα ἀπὸ τὸ ἀκρωτήρι καὶ τὸν εἶδε ἀστραπιαῖα στὸ μοναστηράκι μὲ δύο πολίτες. Ἤσουν ἐσύ, τοῦ εἶπε, ἄλλος ἕνας κύριος καὶ μία κυρία. Θὰ ἦταν γυναῖκα αὐτὴ, γιατὶ εἶχε μακριὰ μαλλιά. Ὁ Ἰωσὴφ γέλασε. Ἤμαρτον Κύριε. Ἦταν ἕνας μακρυμάλλης ποὺ ἔγινε μάλιστα μοναχός, τοῦ ἐξήγησε. Τὸ ἄβατον δὲν ἐπιτρέπει οὔτε κἄν ἁμαρτωλὲς σκέψεις περὶ τοῦ ἄλλου φύλου. Ὁ ἀεροπόρος, μιὰ ποὺ γνωρίστηκαν, σκέφθηκε ὅταν περνᾶ ἀπὸ τὸ «σημεῖο στροφῆς» πάνω ἀπὸ τὸν Ἅγιο Μηνᾶ, στὶς περιπολίες καὶ ἀναχαιτίσεις νὰ τοῦ στέλνει ἕνα χαιρετισμό. Καὶ δὲν παρέλειψε ἀπὸ τότε, σὲ κάθε του ἐξόρμηση, νὰ χαμηλώνει τὸ ὕψος καὶ νὰ κόβει ταχύτητα. Ὁ Ἰωσὴφ τὸν χαιρετοῦσε. Ἦσαν ἤδη γνώριμοι. Αὐτὸς στὸν ἀέρα κι ἐκεῖνος μὲ τὸ μαῦρο ράσο στὴ γῆ.

Ἡ ἱστορία μαθεύτηκε ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀεροπόρους ποὺ πετοῦσαν καὶ αὐτοὶ πάνω ἀπὸ τὸ ἀκρωτήρι. Ἀφοῦ ἔκαναν τὸ σταυρό τους βάζοντας τὶς μηχανὲς μπροστὰ γιὰ τὴν περιπολία στὸ Αἰγαῖο ἀντίκρυζαν γιὰ λίγο τὸ Ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ. Ἔτσι μιὰ μέρα ποὺ περνοῦσαν τὰ μεταλλικὰ πουλιὰ μὲ τὶς ὑπερηχητικὲς ταχύτητες, ὁ Ἰωσὴφ σκέφθηκε πὼς τὸ ἱερὸ σύμβολο τῆς πατρίδας θὰ ἦταν ὁ καλλίτερος χαιρετισμὸς σ΄αὐτοὺς ποὺ διαβαίνουν γιὰ νὰ δώσουν τὶς στιγμιαῖες εἰκονικὲς μάχες πάνω ἀπὸ τὸ γαλανὸ Αἰγαῖο. Πῆρε μιὰ σημαῖα κι ἀνεβαίνοντας σὲ ψηλὸ σημεῖο τὴν ἀνέμιζε δεξιά-ἀριστερά. Εἶχε ὅμως βάλει, σὰν ἀπὸ θεία φώτιση πρὶν δύο χρόνια, μία ἑλληνικὴ καὶ μία βυζαντινὴ σημαῖα σὲ δύο πανύψηλους ἱστούς. Ἡ δεύτερη, κίτρινη μὲ τὸ δικέφαλο ἀετό, ἦταν σὰν εὐλογία ἀπὸ τὸ χιλιόχρονο προπύργιο τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἔτσι ἀπὸ τότε, ὅταν οἱ ἱπτάμενοι φύλακες τῆς πατρίδας ἐξορμοῦν γιὰ τὴν ἀναχαίτιση τῶν προκλήσεων ἀπὸ τοὺς ἀπέναντι γείτονες, ἀντικρύζουν σὰν τελευταῖο χαιρετισμὸ στὸ ἔσχατο σημεῖο τῆς ἱερᾶς χερσονήσου, τὶς δύο σημαῖες. Καὶ σὰν πρῶτο πάλι σημάδι μὲ ἀνακούφιση τὶς χαιρετοῦν, ὅταν ἐπιστρέφουν ἀπὸ τὶς ἐπιχειρήσεις τῶν συχρόνων ἀψιμαχιῶν. Νοιώθουν, ὅπως ἐκμυστηρεύονται, σὰ νὰ τοὺς διαπερνᾶ μιὰ ἱερὴ αὔρα, ὅταν γιὰ λίγα δευτερόλεπτα διασχίζουν τὸν οὐρανὸ τοῦ Ὄρους.

Αὐτὲς οἱ φευγαλέες συναντήσεις τῶν μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν μὲ τὸ μοναστηράκι τοῦ Ἀκράθωνα δημιούργησαν ἀκατάλυτους δεσμοὺς στοὺς ἱπτάμενους τῆς σύγχρονης τεχνολογίας μὲ τὸν ταπεινὸ ὑπηρέτη τοῦ μοναχισμοῦ. Ἡ ταύτιση τῆς χιλιόχρονης πορείας τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὶς μηχανὲς τοῦ 21ου αἰῶνα στὸ διαρκὴ ἀγῶνα τῆς φυλῆς ὑπῆρξε ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα αὐτονόητη. Τὸν κάλεσαν στὴν ἀεροπορικὴ βάση στὴ Λάρισα κι ὁ Ἰωσὴφ ἔγινε ὁ πνευματικός τους ἀδελφός. Ἦρθαν καὶ τὸν ἐπισκέφθηκαν στὸν Ἅγιο Μηνᾶ. Τὸ ἀρχονταρίκι του πλέον κοσμοῦν ὁμοιώματα πολεμικῶν ἀεροσκαφῶν καὶ μιὰ φωτογραφία ἑνὸς νέου μὲ στολή. Ἦταν ὁ Δημήτρης Κωστόπουλος ἀπὸ τὸ Βόλο, μᾶς εἶπε. Σκοτώθηκε σὲ μία ἐξόρμηση. Κι ἐπρόκειτο νὰ παντρευτεῖ σὲ λίγο καιρὸ μιὰ καλὴ κοπέλα, τὴ Δήμητρα. Ὁ Ἰωσὴφ ἤδη τοὺς συμπαραστεκόταν. Εἶχαν τελευταῖα κι οἱ δυό τους ἀποκτήσει βαθιὰ πίστη.

Ὁ Δημήτρης -εἶναι σίγουρος γι΄αὐτὸ ὁ Ἰωσήφ- ὑπηρετεῖ τώρα στὶς ἀγγελικὲς δυνάμεις τῶν ἀσωμάτων. Ὅταν καὶ αὐτὲς βγαίνουν γιὰ περιπολία στὸν αἰθέρα τοῦ Αἰγαίου, ἐκεῖνος, μὲ τὰ διάσημα τῆς ἐπίγειας ὑπηρεσίας του, φωτεινὸς μὲ τὴν ἀθωότητα μιᾶς ἐφηβείας, μὲ τὰ ὁλοκαίνουρια φτερὰ τῆς αἰωνιότητας, σταματᾶ γιὰ λίγο πάνω ἀπὸ τὸν Ἅγιο Μηνᾶ. Ὑπεριπτάμενος, δίνει τὸ χέρι στὸν πνευματικό του Ἰωσήφ, ποὺ τὸν περιμένει ἀνεβασμένος στὸν τροῦλο τὴς ἐκκλησούλας, ὅταν στὸν ὄρθρο του τὸν μνημονεύει «ὑπὲρ ἀναπαύσεως». Ὅμως ὁ Δημήτρης τοῦ τὸ ἔχει ἐξηγήσει. Οἱ σκιὲς τῶν ἀεροπόρων μας δὲν «ἀναπαύονται». Ἀδιαλείπτως περιπολοῦν στὸν οὐράνιο πόντο τοῦ Αἰγαίου.
kitrinomavro.gr

Συνέντευξη του σ. Πολύδωρου Δάκογλου στον Ελεύθερο Κόσμο

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: 30 χρόνια μετά την ίδρυση του ΕΝΕΚ διοργανώνετε συγκέντρωση στο ξενοδοχείο President, στις 7 Νοεμβρίου. Για ποιο λόγο γίνεται αυτή. Είναι μια απλή συγκέντρωση “βετεράνων” ή έχει και κάποιο άλλο νόημα;

ΔΑΚΟΓΛΟΥ: Υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν την συγκέντρωσή μας, με ανησυχία ή και με φόβο. Σωστά ανησυ...χούν και πρέπει να φοβούνται. Η απόφαση των περιφερειακών συναντήσεων που κάνουν τα παλαιά στελέχη του ΕΝΕΚ ήταν για πολλούς απρόοπτη και γι’ αυτό τους προκαλεί ανησυχία. Τους προκαλεί όμως και φόβο γιατί γνωρίζουν ότι το απρόοπτο δημιουργεί πολλές φορές ανατροπές. Κάθε ανατροπή σήμερα, χαλάει τις ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί και τον σχεδιασμό που υπηρετήθηκε με πολύ κόπο όλα αυτά τα χρόνια με μια κάποια επιτυχία. Θα είναι πράγματι μια συγκέντρωση βετεράνων, όπως τους χαρακτηρίσατε. Βετεράνων, όμως, με την έννοια των έμπειρων και των αποτελεσματικών και όχι με την έννοια των αποστράτων. Βετεράνων που τους θυμούνται χιλιάδες Ελληνες και τους αναπολούν γιατί υπήρξαν δάσκαλοι του “ευ αγωνίζεσθαι”. Νέων, τότε, που υπήρξαν δημιουργοί ρήξεων και διασώστες Ελληνικών αξιών και στιγμών της ιστορίας μας. Ο λόγος για τον οποίο γίνεται, θα προκαλέσει συζητήσεις και, γιατί όχι, εξελίξεις. Το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα έχει Ιστορία. Και όποιος έχει ιστορία και δεν θέλει αυτή να χαθεί, οφείλει να είναι σε εγρήγορση και να κάνει τις πρέπουσες παρεμβάσεις “εν ώρα και ες τόπον”.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: Πολλοί από τους νεότερους, αλλά και όσοι δεν είχαν στελεχιακή σχέση με το ΕΝΕΚ δεν κατάλαβαν τους λόγους για την ξαφνική του “αναστολή λειτουργίας” το 1990. Μπορείτε να μας διαφωτίσετε λίγο παραπάνω, γύρω από αυτό το ζήτημα;

ΔΑΚΟΓΛΟΥ: Είναι εύλογο το ερώτημα. Οπως είναι και επιτυχής η έκφραση “αναστολή λειτουργίας”, που χρησιμοποιήσατε. Θα μου επιτρέψετε όμως να πω ότι, οι νεώτεροι αγωνιστές του Εθνικιστικού χώρου, που εν πολλοίς αγνοούν ακόμη και την ύπαρξη του ΕΝΕΚ, μετά την συνάντηση της 7ης Νοεμβρίου θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν. Να μάθουν τα αίτια και την αναγκαιότητα της αναστολής. Θα έχουν συγχρόνως την ευκαιρία να ζήσουν στιγμές σαν και αυτές που ζήσαμε εμείς στην ηλικία τους. Να μάθουν, αν θελήσουν, έννοιες και στρατηγικές “πολιτικού ανταρτοπολέμου”, στοιχεία της “κοσμοθεωρίας της βούλησης” και “πρακτικές πολιτικού αγώνος”. Οσον αφορά το “ξαφνικό” της αναστολής, θα θυμίσω ότι, όλη η προηγούμενη αγωνιστική περίοδος της δράσης μας χαρακτηριζόταν από τον αιφνιδιασμό. Από το ξαφνικό. Από το μη προβλέψιμο. Είναι μια ιδιότητα που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τα στελέχη μας, που γαλβανίσθηκαν στο καμίνι του ΕΝΕΚ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: Οπως υποδηλώνει και το όνομα του σχηματισμού σας, είχατε μια “κινηματική λογική”, αλλά παράλληλα συμμετείχατε και σε εκλογές. Πώς συνδυάζονταν αυτά τα δύο και τι απαντάτε σε αυτούς που σας κατηγόρησαν για την “ημιεπίσημη” στήριξη της ΝΔ στις βουλευτικές εκλογές του 1989;
ΔΑΚΟΓΛΟΥ: Κινηματική λογική δεν σημαίνει “άρνηση των καθιερωμένων κανόνων πολιτικού παιχνιδιού”. Δεν σημαίνει απομόνωση, ούτε ένοπλη πάλη κατά των αδελφών σου. Σημαίνει καθημερινό, επίπονο, επίμονο και στοχευμένο αγώνα. Σημαίνει αξιοποίηση κάθε ευκαιρίας, όχι για να μαζέψεις ψήφους, αλλά για να προωθήσεις τις ιδέες σου μέσα στην κοινωνία της οποίας αποτελείς αναπόσπαστο κομάτι. Να κερδίσεις τον Λαό, με τον οποίο θα ολοκληρώσης τον όποιο μεγάλο σκοπό. Την εποχή που το ΕΝΕΚ δραστηριοποιήθηκε, το σύστημα δεν μπορούσε “να λεκιάσει τον Εθνικισμό”, όπως γίνεται σήμερα. Και δεν μπορούσε γιατί, χιλιάδες νέοι σε ολόκληρη την Ελλάδα, έλεγαν “Είμαι Εθνικιστής”. Γνώριζαν τι σημαίνει Εθνικισμός και μίλαγαν γι’ αυτόν. Είχαν τις ιδεολογικές τους ρίζες στον Δραγούμη, στον Γιαννόπουλο, στον Συκουτρή, στον Βεζανή και άλλους σημαντικούς διανοητές. Ζούσαν σαν Εθνικιστές και το παράδειγμα της ζωής τους “φίμωνε” κάθε απόπειρα συκοφαντίας. Είχαμε κινηματική λογική. Το νόημα της ύπαρξής μας δεν ήταν η συλλογή ψήφων αλλά η πυρπόληση ψυχών. Δεν μαθαίναμε τα μέλη μας στο ρουσφέτι και στο “την πάρτι μου” αλλά στην θυσία υπέρ του συνόλου. Οι παράλληλοι μηχανισμοί του Κινήματος, που είχαμε αναπτύξει, ήταν η εγγύηση ότι δεν θα χάσουμε τον δρόμο, όπως και δεν τον χάσαμε ποτέ. Οσον αφορά την “ημιεπίσημη” στήριξη της Νέας Δημοκρατίας στις Βουλευτικές εκλογές του 1989, θα το αρνηθώ. Την Νέα Δημοκρατία, ποτέ δεν τη υποστηρίξαμε “ημιεπίσημα”. Την στηρίξαμε εκλογικά και αποτελεσματικά, επίσημα και φανερά, δύο φορές. Με πολιτικό σκεπτικό, το οποίο απέδωσε και στο ΕΝΕΚ και στον τόπο. Το Ενιαίο Εθνικιστικό Κίνημα, διέθετε ένα εξαιρετικό σύστημα λήψης και υλοποίησης αποφάσεων. Είχε συλλογική ηγεσία, εκλεγμένη από πανελλαδικά συνέδρια, με αξιοκρατική διαδικασία. Κάθε πολιτική μας απόφαση ήταν αιτιολογημένη και την υπερασπιζόμασταν. Για την ακρίβεια, αγωνιζόμασταν για την εφαρμογή της.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: 30 χρόνια μετά, έχει άλλαξει κάτι στο ελληνικό πατριωτικό κίνημα;

ΔΑΚΟΓΛΟΥ: Δεν υπάρχει Πατριωτικό Κίνημα. Υπάρχουν αξιόλογες μονάδες και δραστήριοι πυρήνες που, κατά περίπτωση, συνεργάζονται, συνυπάρχουν ή συγκρούονται. Υπάρχουν προσωπικές στρατηγικές και τακτικές ποδηγέτησης που ίσως να μην έχουν ευγενή κίνητρα. Σίγουρα όμως έχουν ως αποτέλεσμα την κατασπατάληση ανθρώπινου δυναμικού και τον ιδεολογικοπολιτικό αποπροσανατολισμό. Το ευχάριστο όμως είναι, και πρέπει να το τονίσω, ότι, επαληθεύεται ο Περικλής Γιαννόπουλος. Αυτή η γή, η Ελληνική γη, γεννάει μόνη της Ελληνες. Ανθρώπους μαχητές που βρίσκουν τις ρίζες τους και κρατάνε την φλόγα άσβεστη. Παράδειγμα ο Γιάννης Παναγιωτακόπουλος της ΝΕΟΣ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: Πολλοί σήμερα θεωρούν ότι ο ΛΑΟΣ εκφράζει τον πατριωτισμό. Παράλληλα δε, πολλά στελέχη του ΕΝΕΚ, είναι σήμερα και στελέχη του ΛΑΟΣ. Αν το ΕΝΕΚ υπήρχε ως αυτόνομος πολιτικός σχηματισμός θα μπορούσε να συνεργαστεί με τον ΛΑΟΣ, και κάτω από ποιες προϋποθέσεις;

ΔΑΚΟΓΛΟΥ: Βεβαίως και ο κόσμος του ΛΑΟΣ είναι Πατριώτες. Βεβαίως και ο Πρόεδρός του εκφράζεται πατριωτικά. Βεβαίως και η κοινοβουλευτική του ομάδα λειτούργησε πατριωτικά. Αλλοίμονο όμως αν πιστέψουμε ότι πατριώτες είναι μόνον το 5,5% του εκλογικού σώματα, δηλαδή το 2,7% των Ελλήνων. Σωστά επισημαίνετε ότι πολλά στελέχη του ΕΝΕΚ είναι σήμερα στελέχη του ΛΑΟΣ. Οταν με ρώτησαν, ποτέ δεν τους είπα “θα προτιμούσα να μην πάτε εκεί”. Αντιθέτως, τα παρότρυνα να πάνε ως απλοί μαχητές. Να θυμηθούν το σύνθημα της 3ης Σχολής Στελεχών του Κινήματος που έλεγε “Δίνουμε πρόσωπο στο χάος, το πρόσωπό μας”, και να το κάνουν πράξη. Και χαίρομαι γιατί συνέβαλαν στο μέτρο των ικανοτήτων τους τους και των κομματικών συνθηκών, ώστε το Λάος να γίνει Λαός και το κόμμα του ηρωικού 1,5% να εξελιχθεί σε κόμμα του 5,5% και των 15 Βουλευτών. Οσον αφορά το αν θα μπορούσαμε “ως αυτόνομος πολιτικός σχηματισμός να συνεργαστούμε με τον ΛΑΟΣ, και κάτω από ποιες προϋποθέσεις”, η απάντηση προκύπτει από την ιστορία μας. Η απόφαση θα ήταν απόφαση της συλλογικής μας ηγεσίας. Θα ήταν απόφαση μιας συγκεκριμένης στιγμής όπου βεβαίως θα μετρούσαν και οι σκέψεις της ηγεσίας του ΛΑΟΣ.

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ένα μικρο αφιέρωμα σε αυτούς που δόξασαν την ΕΛΛΑΔΑ

Μετά την κατάληψη της Αλβανίας, τον Απρίλιο του 1939, από τη φασιστική Ιταλία, η στρατηγική κατάσταση στον ελληνικό χώρο ανατράπηκε. Η στρατηγική ιδέα "Μόνοι εναντίον των Βουλγάρων μόνων με την πρωτοβουλία του πολέμου στους Βουλγάρους", που υπήρχε μέχρι τότε έπαψε να ισχύει.

Έτσι το Ελληνικό Γενικό Στρατηγείο προβαίνει στην εκπόνηση του πολεμικού σχεδίου ΙΒ, για να αντιμετωπιστούν δύο πλέον αντίπαλοι (Ιταλία και Βουλγαρία),που ενδεχόμενα θα ενεργούσαν ταυτόχρονα κατά της Ελλάδας και στη σύνταξη των παραλλαγών του ΙΒα και ΙΒβ.

Λεπτομερέστερα:

Το σχέδιο ΙΒ κάλυπτε τον κορμό της
Ελλάδας με αμυντική τοποθεσία τη γραμμή Αλιάκμονας-
Βενέτικος - Ζυγός Μετσόβου - 'Άραχθος (γραμμή ΙΒ).
Το σχέδιο ΙΒα κάλυπτε όλο το εθνικό
έδαφος με αμυντική τοποθεσία τη γραμμή σχεδόν των
συνόρων (γραμμή ΙΒα).
Το σχέδιο ΙΒβ κάλυπτε το μεγαλύτερο
μέρος του εθνικού εδάφους με αμυντική τοποθεσία μια
ενδιάμεση γραμμή μεταξύ των δύο προηγούμενων τοποθεσιών (γραμμή ΙΒβ).
Με βάση τα σχέδια αυτά τα Δ’ και Ε' Σώματα Στρατού , που είχαν την έδρα τους στην Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη αντίστοιχα, θα αντιμετώπιζαν τη _Βουλγάρικη απειλή ενώ την απειλή της Ιταλίας από την Αλβανία θα αντιμετώπιζε στο χώρο της Δυτικής Μακεδονίας το Τμήμα Στρατιάς Δυτικής Μακεδονίας (ΤΣΔΜ) που είχε έδρα την Κοζάνη με τα Β και Γ Σώματα Στρατού εδρεύοντα στη Λάρισα και τη Θεσσαλονίκη αντίστοιχα και στο χώρο της Ηπείρου η ενισχυμένη VIII Μεραρχία Πεζικού με έδρα τα Ιωάννινα, ενώ στον ενδιάμεσο χώρο της Πίνδου σαν σύνδεσμος των θεάτρων επιχειρήσεων Δυτικής Μακεδονίας και Ηπείρου ενεργούσε υπό το ΤΣΔΜ το Απόσπασμα Πίνδου με έδρα το Εφταχώρι

Η επίδοση του ιταλικού τελεσιγράφου έγινε την 03.00 της 28/10/1940.από το βιβλίο - ημερολόγιο το οποίο εξεδόθη μετά από τον πόλεμο, του Εμμανουέλλε Γκρατσι υπό τον τίτλο '' Μέρες Διπλωματίας '' , εις το κεφάλαιο περί Ελλάδος ,διαβάζουμε:

''Περίπου στις 02.50 της 28/10/1940,συνεπιβαινοντες σε οχήματος, που έφερε τα διακριτικά του ιταλικού διπλωματικού σώματος, ο επίσημος ιταλός διερμηνέας, ο στρατιωτικός ακόλουθος(οδηγός του οχήματος) και εγώ, πήραμε κατεύθυνση προς την εις Κηφισιά βρισκόμενη πρωθυπουργική κατοικία. αφού ο διερμηνέας και ο στρατιωτικός ακόλουθος είπαν προς τον χωροφύλακα-φρουρό τον λόγο της επισκέψεως, ότι δηλαδή είναι μεγάλη η ανάγκη ο πρέσβης της Ιταλίας να δει τον πρόεδρο της κυβερνήσεως, ο χωροφύλακας - φρουρός ειδοποίησε μέσα στο το σπίτι τον Ιωάννη Μεταξά.

Μετά από ένα περίπου δεκάλεπτο εμφανίστηκε ο πρόεδρος της κυβερνήσεως και κατόπιν των σχετικών τυπικών φιλοφρονήσεων, με οδήγησε σε ένα δωμάτιο το οποιο μάλλον χρησιμοποιουσε σαν γραφείο. Εκεί μιλώντας γαλλικά ( αν και είχε υποψιαστεί τι συνέβαινε) μου ζήτησε να του πω τον λόγο της ξαφνικής αυτής επισκέψεως στις 03.00 το πρωί.Χωρίς κανένα άλλο λόγο του έδωσα το πολυσέλιδο δακτυλογραφημένο έγγραφο. Ήταν το τελεσίγραφο.

- Κύριε Πρωθυπουργέ ! Από μέρους της Ιταλικής κυβερνήσεως.

Ο Ιωάννης Μεταξάς ελαβε, πληρης συγκινήσεως, το έγγραφο που προανέφερα και προέβη εις την αναγνωσιν του. Κατά την διάρκεια αυτής της ανάγνωσης είδα από τα μάτια του κάποια δάκρυα τα οποία με τρόπον κάλυψε. Τελειώνοντας την ανάγνωση μου είπε :

- Ποτέ εις την στρατιωτική η την πολιτική μου ζωή δεν διάβασα τέτοιου αισχιστου βαθμού έγγραφο, στερημένου αλήθειας, πλήρους εμπάθειας, που μόνον ένας ανιστόρητος θα μπορούσε να γράψει. λοιπόν ομιλούμε σχετικώς περί καταστάσεως πόλεμου. - Κύριε πρωθυπουργέ δεν είναι απαραιτήτως κατάσταση πολεμου. η κυβέρνησης της Ιταλίας πιστεύει ότι η Ελλάς θα προβεί εις την πλήρη αναγνωρισι των όρων και ότι θα παραδώσει τις θέσεις οι οποίες ζητούνται.
- Και ποια είναι αυτά τα στρατηγικά σημεία τα οποία ζητά η Ιταλία?
- Δεν βρίσκομαι σε θέση να σας ενημερώσω κ πρωθυπουργέ γιατί από την Ρώμη τίποτα δεν μου ανεφερθικε. Το μόνο που μου τονιστηκε είναι ότι ώρα λήξεως του παρόντος τελεσιγράφου η 06.00 ώρα της 28/10/1940.
- Εν πάση περιπτώσει η διακοινώσεις αυτή αποτελεί κήρυξης πολέμου.
- Όχι κύριε πρωθυπουργέ! είναι απλώς ένα τελεσίγραφο.
- Ισοδύναμο προς πόλεμο ως ειπον προς υμάς κ πρεσβευτα.
Τέλος σηκώθηκε από την θέση του και μου υπέδειξε με αυτόν τον τρόπο ότι η συνομιλία μας είχε λάβει τέλος.
- Αντίο σας κ πρέσβη. Aπό τις 06.00 πρωινής λοιπόν.

- Κ α λ ω ς .

Υποκλίθηκα με τον βαθύτερο σεβασμό ενώπιον του γέροντος στρατηγού- πρωθυπουργού που από την πρώτη στιγμή διαλεξεν τον δρόμο της θυσίας από τον δρόμο της ατίμωσης για τον λαό του.

Μετά την συνάντηση με τον Ιταλό πρέσβη ο πόλεμος ουσιαστικά είχε αρχίσει
Ο Ιωαν. Μεταξάς ενήργησε ως εξής:
Τηλεφωνεί στο Βασιλιά Γεώργιο β' και τον ενημερώνει σχετικά.
Ειδοποιείται το υπουργείο ναυτικού και αφού τίθεται εις πολεμικό συναγερμό, όλος ο στόλος βρίσκεται «υπ' ατμόν» για κάθε ενδεχόμενο.

Ειδοποιείται ο λόρδος Παλαιρετ, Βρετανός πρέσβης, περί των νυκτερινών εξελίξεων και αυτός από την μεριά του ενημερώνει την βρετανική κυβερνηση στο Λονδίνο.

Ειδοποιούνται και αφού ενημερώνονται οι Έλληνες πρέσβεις στην Άγκυρα και Βελιγράδι με την σειρά τους ενημερώνουν τις κυβερνήσεις Τουρκίας και Γιουγκοσλαβίας .

Ο Ιωάννης Μεταξάς θα ενημερώσει και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθο και θα τον παρακαλέσει να ευλογήσει '' όπλα τα ιερά'' εν όψει του τιτάνιου αγώνα που άρχιζε...
Την 04.30 πρωινή της 28/Οκτ/1940,συνερχεται παρουσία του Βασιλέως Γεωργίου β' και του διάδοχου πρίγκιπα Παύλου το πρώτο πολεμικό συμβούλιο. Στο ανωτέρω συμβούλιο λόγω της παρουσίας του εκεί, προήδρευσε ο Βασιλιάς. Ο Ιωαν. Μεταξάς αναφέρθηκε παρουσία όλων λεπτομερώς για τα δραματικά γεγονότα της νύκτας. Το συμβούλιο προέβη εις τις εξης αποφασεις:
Ψηφιζει, αποδεχεται και υπογραφει.

Τα διαταγματα γενικης επιστρατευσεως του κατα ξηρά, θάλασσα και αέρα ελληνικού στρατού.

Ευρισκόμενης της χώρας σε πολεμική πλέον περίοδο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων αναλάμβανε ο Βασιλιάς Γεώργιος β'.

Αρχιστράτηγος ανελάμβανε ο μέχρι τότε α/γ.ε.ς αντιστράτηγος Παπάγος Αλέξανδρος.

Ολόκληρος η ελληνική επικράτεια κηρύσσεται σε καταστασι πολιορκίας.

Αναβάλλονται επ' αόριστον οι πληρωμές χρεών και λοιπών άλλων πληρωμών.

Η Ελλάς δηλαδή εισηρχετε εις το δικαιοστάσιο της 28/10/1940.

Αναλόγως της περιφέρειας επιστρατεύτηκαν βάσει του ισχύοντος σχεδίου επιστρατεύσεως δέκα πέντε(15) έως είκοσι τρεις (23) ηλικίες. Η επιστράτευση έγινε με τέτοια τάξη ώστε την έκτη μέρα από την έναρξη του πόλεμου( 02/11/1940), να είναι έτοιμες:

Δέκα πέντε(15) μεραρχίες πεζικού,
Μια(1) μεραρχία ιππικού,
Τέσσερις(4) ταξιαρχίες ,πεζικού.
Συγκεκριμένα συγκροτήθηκαν και επιστρατεύθηκαν πλήρως:
Στην Αττική - Πελοπόννησο - Εύβοια οι II-III-IV μεραρχίες πεζικού και η 3η ταξιαρχία πεζικού Χαλκίδας.

Στην Κεντρική Μακεδονία επιστρατεύθηκαν οι VI-X-XI-XVII μεραρχίες πεζικού καθώς και η I μεραρχία ιππικού.

Στην Θεσσαλία και Δυτ. Μακεδονία επιστρατεύθηκαν οι I-IX μεραρχίες πεζικού καθώς και αι 4η-5η-15η ταξιαρχίες πεζικού.

Στην Ανατ. Μακεδονία και τον νομό Ξάνθης επιστρατεύθηκαν οι XVI-XIV μεραρχίες πεζικού.

Στην Δυτ. Θράκη επιστρατεύθηκαν οι XII και XII μεραρχίες πεζικού.

Στην Ήπειρο είχαν προεπιστρατευθει η VIII μεραρχία πεζικού και το απόσπασμα Πίνδου.

Στην Κρήτη επιστρατεύεται η V μεραρχία πεζικού η γνωστή μεραρχία Κρητών.

Το Ιταλικό πολεμικό σχέδιο προέβλεπε:

Σε πρώτο στάδιο, ισχυρή και «αιφνιδιαστική επιθετική» ενέργεια προς κατάληψη της Ηπείρου εκμηδένιση των εκεί ελληνικών δυνάμεων με ταυτόχρονες αποβατικές ενέργειες προς κατάληψη της Κέρκυρας και άλλων νησιών του Ιονίου.
Σε δεύτερο στάδιο συνέχιση των χερσαίων επιθετικών ενεργειών προς κατάληψη της Δυτικής Μακεδονίας.
Σε τρίτο στάδιο ταχεία προέλαση προς Θεσσαλονίκη και Αθήνα με νέες δυνάμεις που θα αποβιβάζονταν στα ηπειρωτικά παράλια και τα νησιά προς κατάληψη ολόκληρης της χώρας.
Το σχέδιο επιχειρήσεων της Ανώτατης Διοίκησης των Ιταλικών Δυνάμεων Αλβανίας πρόβλεπε:

Σε πρώτη περίοδο τήρηση αμυντικής στάσεως από το XXVIου Σώματος Στρατού στην περιοχή ανατολικά της Κορυτσάς και επιθετικές ενέργειες του XXVου Σώματος Στρατού και μητροπολιτικών ναυτικών δυνάμεων προς κατάληψη της Ηπείρου και της Κέρκυρας.
Σε δεύτερη περίοδο επιθετικές ενέργειες του XXVIου Σώματος Στρατού προς κατάληψη της κοιλάδας του Αλιάκμονα και της Θεσσαλονίκης και συνέχιση "της προσπάθείας του XXVου Σώματος Στρατού από Άρτα προς Αθήνα και απο Βετσόβου προς τη θεσσαλική πεδιάδα. Ειδικότερα το Χερσαίο Σχέδιο Επιχειρήσεων της πρώτης περιόδου κατά Ηπείρου και Πίνδου:
Προέβλεπε επιθετικές ενέργειες κατά της ελληνικής αμυντικής διατάξεως στην τοποθεσία ΠΙΝΔΟΣ – ΕΛΑΙΑ -ΚΑΛΑΜΑΣ με κύρια προσπάθεια στον άξονα ελληνοαλβανικά σύνορα – Ιωάννινα - Άρτα προς διάρρηξη της στενωπού της Ελαιας εντός των τεσσάρων πρώτων ημερών και εκμετάλλευση προς κατάληψη των Ιωαννίνων και Άρτας με ταυτόχρονο υπερκερωτικό ελιγμό "εν είδει λαβίδος κατά τα άκρα" και στις κατευθύνσεις ελληνοαλβανικά σύνορα-Μέτσοβο και ελληνοαλβανικά σύνορα - Φιλιππιάδα, ενώ από της καταλήψεως του κάτω ρου του Καλαμά, πιθανώς, και επί της συγκλινούσης κατευθύνσεως κάτω ρους Καλαμά-Ιωάννινα και με κάλυψη πλευρών του μεν βόρειου με ενεργητική αμυντική στάση των δυνάμεων Κορυτσάς του δε δυτικού με το στόλο και πιθανή κατάληψη της Κέρκυρας.
Στήριζε την επιτυχία του στην αιφνιδιαστική εισβολή με τα ταχυκίνητα μέσα πριν τελειώσει η επιστράτευση, συγκέντρωση και προώθηση του ελληνικού στρατού καθώς και στην ευρεία χρησιμοποίηση της αεροπορίας που θα βομβάρδιζε τόσο την αμυντική τοποθεσία όσο και τις κυριότερες πόλεις και κόμβους συγκοινωνιών προκειμένου να παραλύσει το σχέδιο συγκεντρώσεως των ελληνικών δυνάμεων.
Για την υλοποίηση αυτού του σχεδίου δόθηκαν οι ακόλουθες αποστολές:
Στην 3η Μεραρχία Αλπινιστών "Τζούλια", να εξασφαλίσει ευρεία κάλυψη του αριστερού της και να επιτεθεί κατά της τοποθεσίας της Πίνδου κινούμενη δια των δύο συγκροτημάτων της επί των ορεινών κατευθύνσεων Σταυρός – Φούρκα – Σαμαρίνα – Βωβούσα - Μέτσοβο και Γκόλιο - δυτικός Σμόλικας – Δίστρατο – Βωβούσα - Μέτσοβο, να καταλάβει την περιοχή του Μετσόβου για να παρεμποδίσει τη διαφυγή των ελληνικών δυνάμεων της Ηπείρου προς τα Ανατολικά και να απαγορέψει ενδεχόμενη κίνηση ελληνικών ενισχύσεων από τη Δυτική Μακεδονία και τη Θεσσαλία προς την Ήπειρο.
Στην 23η Μεραρχία Πεζικού "Φερράρα" ενισχυμένη με τμήματα της 131 Τ/Θ Μεραρχίας «Κενταύρων» να κινηθεί επιθετικά δια των τεσσάρων φαλαγγών της επί των κατευθύνσεων Λεσκοβίκι - Μέρτζανη - Καλπάκι, Δρυμάδες – Λαχανόκαστρο - Καλπάκι, Κακαβιά - Χάνι Δελβινάκι - Καλπάκι και Κακαβιά – Κρυονέρι - Παλαιόκαστρο, προς διάρρηξη της στενωπού της Ελαίας και κατάληψη των Ιωαννίνων.
Στην 51η Μεραρχία Πεζικού "Σιέννα", να περάσει τη συνοριακή γραμμή μεταξύ των ορέων Τσαμαντά και Σαρακίνας, να προελάσει δια των δύο φαλαγγών της επί των κατευθύνσεων Πόβλα – Κεραμίτσα - Βροσίνα και Κότσικα -Φιλιάτες - Παραπόταμος και αφού καταλάβει τον κάτω ρου του Καλαμά να προωθηθεί με όλες της τις δυνάμεις δια της αμαξιτής οδού προς Ιωάννινα
Στη Μεραρχία Ιππικού, να προελάσει στον παραλιακό άξονα Κονίσπολη – Ηγουμενίτσα - Πρέβεζα για να καλύπτει από τα δυτικά το σώμα στρατού, ενεργούσα με την πρώτη φάλαγγα επί της κατευθύνσεως Κονίσπολη - Σαγιάδα – Ηγουμενίτσα - Πάργα, με τη δεύτερη επί της κατευθύνσεως Καλαμάς – Μαργαρίτη - Φιλιππιάδα και με την τρίτη επί της κατευθύνσεως Φιλιππιάδα - Άρτα.
Στην 131 Τεθωρακισμένη Μεραρχία "Κενταύρων" μείον, να συγκεντρωθεί στην περιοχή Τεπελένι αποτελούσα την εφεδρεία του XXVου Σώματος Στρατού Τσαμουριάς, υπό δέσμευση στην περιοχή του της Ανώτατης Ιταλικής Διοικήσεως στην Αλβανία

Σχέδια Γενικού Στρατηγείου
Για την περιοχή της Ηπείρου ίσχυαν στις 27-10-40 τα ακόλουθα σχέδια:
Το σχέδιο ΙΒα που πρόβλεπε την άμυνα από την VIIIη Μεραρχία Πεζικού στη γραμμή Καλαμάς – Ελαία – Γκαμήλα - Σμόλικας (τοποθεσία ΙΒα στη ζώνη της). Μία από τις βασικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή αυτού του σχεδίου ήταν η επιτυχία της επιστρατεύσεως, συγκεντρώσεως και έγκαιρης προωθήσεως των μονάδων στην τοποθεσία.
Το σχέδιο ΙΒ που πρόβλεπε την άμυνα από την VIII Μεραρχία Πεζικού στη γραμμή Ά ραχθος - Ζυγός Μετσόβου (τοποθεσία ΙΒ). Η εφαρμογή αυτού του σχεδίου θα ήταν υποχρεωτική αν δεν κατορθωνόταν η έγκαιρη προώθηση των μονάδων βορειότερα της τοποθεσίας ΙΒ.
Τόσο το σχέδιο ΙΒα όσο και το σχέδιο ΙΒ πρόβλεπε ως βασική υποχρέωση της VIIIης Μεραρχίας την κάλυψη "εν παντί" του θεάτρου επιχειρήσεων της Δυτικής Μακεδονίας από την κατεύθυνση Ιωάννινα - Μέτσοβο, γιαυτο το δεξιό της VIIIης Μεραρχίας έπρεπε να στηρίζεται είτε στο Σμόλικα, είτε στο Ζυγό Μετσόβου
Η πρωτοβουλία για το ποιο σχέδιο θα εφαρμοζόταν αφηνόταν στο Διοικητή της VIIIης Μεραρχίας Υποστράτηγο Κατσιμητρο).

Για την περιοχή της Πίνδου το σχέδιο επιχειρήσεων πρόβλεπε την εξασφάλιση από το Απόσπασμα Πίνδου είτε της τοποθεσίας ΙΒα στον τομέα του,είτε και νοτιοδυτικότερα, προς απαγόρευση των ορεινών διαβάσεων της Πίνδου και τήρηση συνδέσμου, δεξιά με την ΙΧη Μεραρχία Πεζικού στο Γράμμο και αριστερά με την VIIIη Μεραρχία Πεζικού είτε στο Σμόλικα είτε στο Ζυγό Μετσόβου.
Σε περίπτωση μη αναμίξεως της Βουλγαρίας στην ελληνοϊταλικη σύρραξη τα σχέδια πρόβλεπαν ανάληψη δυνάμεων για τον αγώνα προς Αλβανία. Επίσης προβλεπόταν η ανάληψη επιθετικών επιχειρήσεων προς Αλβανία όταν θα είχαν εξασφαλιστεί οι κατάλληλες προϋποθέσεις.
Ειδικοτερα :

Για την περιοχή της Ηπείρου Μετά απο την προεπιστράτευση των δυνάμεων της Ηπείρου και την τμηματική προώθηση με διαταγές του Γενικού Στρατηγείου του όγκου των δυνάμεων τηςVIIIης Μεραρχίας κοντά στην τοποθεσία Καλαμάς - Ελαια το σχέδιο της VIIIης Μεραρχίας πρόβλεπε:
Επιβράδυνση του εχθρού από τα σύνορα μέχρι την τοποθεσία Καλαμάς-Ελαία από τα τμήματα προκαλύψεως χωρίς όμως να φθαρούν, γιατί στη συνεχεία θα αποτελούσαν σημαντικό μέρος των εφεδρειών με αντικειμενικό σκοπό το κέρδος χρόνου για το συναγερμό και την κατάληψη της τοποθεσίας.
Ισχυρή κατοχή με το μεγαλύτερο μέρος της ενισχυμένης μεραρχίας και ανυποχώρητη ενεργητική άμυνα στην οργανωμένη τοποθεσία Καλαμάς - Ελαια με το βάρος της άμυνας στην περιοχή της Ελαιας μπροστά στην οποία Θα επιδιωκόταν να παρασυρθεί με τον υποχωρητικό ελιγμό του κλιμακίου προκαλύψεως ο εχθρός για να καταστραφεί από τις δυνάμεις της αμυντικής τοποθεσίας.
Εξασφάλιση του Αμβρακικού κόλπου και του κόμβου της Φιλιππιάδας με τις απαραίτητες δυνάμεις που θα στάθμευαν εκεί από την αρχή.
Εξασφάλιση των κόμβων στον κάτω ρου του Καλαμά, των Ιωαννίνων και της Ελαιας με ισχυρές εφεδρείες, που η διάθεση τους θα εξαρτιόταν από την τακτική κατάσταση.
Για την περιοχή της Πίνδου Αμυντικές επιχειρήσεις με σκοπό την τήρηση συνδέσμου μεταξύ ΙΧης και VIIIης Μεραρχιών και απαγόρευση των ορεινών διαβάσεων της Πίνδου στο ύψος μιας από τις ακόλουθες τοποθεσίες:
Της γραμμής των υψωμάτων της ΙΒα από Τσομπάνη (Σμόλικα) μέχρι Καταφύκη (Γράμμου).
Της γραμμής των υψωμάτων Νταλιάπολη (Σμόλικα) – Γύφτισα - Επάνω Αρένα - Κοζάκας (Γράμμου)
Της γραμμής των υψωμάτων Σμόλικας - Ταμπούρι - Κάτω Αρένα - Μυροβλύτης (Γράμμου).

Το έδαφος κι από τις δυο μεριές των ελληνοαλβανικών συνόρων είναι γενικώς πολύ ορεινό, με απότομες βουνοπλαγιές και στενές κοιλάδες. Ιδιαίτερα μέσα στο ελληνικό έδαφος.

Τα ορεινά συγκροτήματα που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι:

Οι οροσειρές του Κουρβελέσι και του Τσαμαντά, των οποίων, οι μεν καταπτώσεις προς το Ιόνιο δημιουργούν υ ι α: παραλιακή ζώνη δια της οποίας διέρχεται η οδός Αυλώνα – Φιλιάτες - Πρέβεζα, οι σε ανατολικές τους καταπτώσεις κατέρχονται στις στενές κοιλάδες του μέσου Αώου και του Δρίνου δια των οποίων διέρχεται η οδός Αυλώνα – Τεπελένι - Αργυρόκαστρο-Κακαβιά – Ελαία -Ιωάννινα
Τα ορεινά συγκροτήματα της Νεμέρσκας, του Ντέμπελιτ, του Δούσκου και της Τύμφης των οποίων οι ΒΑ καταπτώσεις κατέρχονται με πολύ απότομες κλίσεις προς τη στενή μέση κοιλάδα του Αώου την οποία διασχίζει η οδός Αυλώνα ή Βεράτι Κλεισούρα - Πρεμετή - Μέρτζανη - Ελαία - Ιωάννινα.
Τα όρη της Παραμυθιάς, του Τόμαρου και του Μιτσικέλι, των οποίων, οι βορειοδυτικές καταπτώσεις των δύο πρώτων και οι βόρειες του τρίτου, κατέρχονται προς τη στενή κοιλάδα του Καλαμά, κατά μήκος της οποίας διέρχεται η εγκάρσια οδός Ηγουμενίτσας Ιωαννίνων.
Η τριγωνική λοφώδης, ανώμαλη, με πολλές καταπτώσεις και με ημιονικές μόνο οδεύσεις περιοχή ή υψίπεδο της Κολωνίας, που βρίσκεται ΒΑ του μέσου Αώου. Κατά μήκος της μιας πλευράς του τριγώνου, προς το Γράμμο, εφάπτεται η οδός Κορυτσά – Ερσέκα –Λεσκοβικι – Μέρτζανη – Ελαια - Ιωάννινα.
Η ορεινή περιοχή των ορέων Γράμμου και Σμόλικα, που είναι γνωστή ως Βόρεια Πίνδος, και των οποίων ορέων οι Ν και Β καταπτώσεις αντίστοιχα κατέρχονται απότομα προς τη βαθιά στενή και μαιανδροειδή λεκάνη του Σαρανταπόρου, κατά μήκος ενός μεγάλου μέρους του οποίου διερχόταν η σκυρόστρωτη και δυσπρόσιτη τότε (και σήμερα ασφαλτοστρωμένη και καλής βατότητας) οδός Δυτική Μακεδονία - Πεντάλοφος - Επταχώρι - Ιωάννινα.
Η ορεινή περιοχή ταυ Λάκμου και Κουρουμούντζου ,δια του αυχένα των οποίων διέρχεται η οδός Θεσσαλία – Μέτσοβο - Ιωάννινα καθώς και η ορεινή διάβαση από το υψίπεδο Κολωνίας – Σαμαρίνα - Μέτσοβο.

Η αμυντική τοποθεσία Πίνδος – Ελαία - Καλαμάς αρχίζει από το Ιόνιο Πέλαγος, όπου στηρίζει το ΝΔ πλευρό, “ακολουθεί” την υδάτινη γραμμή του Καλαμά από τις εκβολές του μέχρι τις πηγές του που βρίσκονται στην περιοχή της Ελαίας, με τα νώτα της στηριγμένα στις ΒΔ καταπτώσεις των ορέων της Παραμυθιάς, Κουρέντων και Μιτσικέλι, στη συνέχεια στηρίζεται στις ΒΔ καταπτώσεις της Τύμφης και του Σμόλικα για να καταλήξει στον επικρατέστερο ορεινό όγκο της Πίνδου, το Γράμμο, όπου στηρίζει το ΒΑ πλευρό της. Η αμυντική αυτή γραμμή που βρίσκεται από 5 ως 20 χιλιόμετρα μακριά από την ελληνοαλβανική μεθόριο, μέσα στο ελληνικό έδαφος, ήταν η γραμμή ΙΒα στο θέατρο επιχειρήσεων της Ηπείρου και έχει ανάπτυγμα 100 περίπου χιλιομέτρων σε ευθεία γραμμή.

Από τους δρόμους που υπάρχουν σε συνδυασμό με την ορεινή διαμερισματωση καθορίζουνται τρεις άξονες επιθέσεως από την Αλβανία:

Ο Κεντρικός: Ελληνοαλβανικά σύνορα - Ιωάννινα
Ο Δυτικός : Ελληνοαλβανικά σύνορα - Φιλιππιάδα
Ο Ανατολικός : Ελληνοαλβανικά σύνορα - Μέτσοβο

Τα Πεδία της Μάχης
Η γενική απόκλιση των αξόνων επιθέσεως η έντονη διαμερισμάτωση των ορεινών όγκων που παρεμβάλλονται μεταξύ των αξόνων που αναφέρθηκαν, είχαν δημιουργήσει τρία κύρια ξεχωριστά πεδία μαχών: Της Ελαίας, του Καλαμά και της Πίνδου, για τα οποία τονίζονται τα ακόλουθα:

Πεδίο μάχης Ελαίας Η γραμμή της αμυντικής τοποθεσίας άρχιζε από τον Κόζιακο του Μιτσικέλι, όπου η τοποθεσία άμυνας της Ελαίας στήριζε το δεξιό της και με τα υψώματα Γκραμπάλα – Ασόνιτσα - Ανώνυμα Ελαίας – Σουβιέτη - Παλαιόκαστρο - Αγ.Αθανάσιος και στη συνέχεια δυτικά του Καλαμά Ρεπέτιστα - Μονή Σωνινου - Γκορτσιές έφτανε στο ύψωμα Χαβός του Κασιδιάρη όπου στήριζε το αριστερό της (ΙΒα).Αυτή η σειρά των υψωμάτων περιβάλλει σαν πέταλο τη μικρή κοιλάδα του Γόρμπου και των πηγών του Καλαμά, επάνω στην οποία δεσπόζει. Μπροστά στη στενωπό της Ελαιας συγκλίνουν οι δρόμοι Αυλώνα-Αργυρόκαστρο - Κακαβιά και Βεράτι – Κλεισούρα - Πρεμετή - Μέρτζανη αλλά και ο δρόμος Κορυτσά – Ερσέκα - Λεσκοβικι - Μέρτζανη. Αυτός ο χώρος, μπροστά στη στενωπό, ήταν τότε ένα απέραντο έλος, από τα νερά του Καλαμά, αδιάβατο από το πεζικό και τα άρματα.

Πεδίο μάχης Καλαμά - Θεσπρωτίας Η γραμμή της αμυντικής τοποθεσίας άρχιζε από το αριστερό της τοποθεσίας Ελαιας και ακολουθούσε το ποτάμι του Καλαμά μέχρι τις εκβολές του. (ΙΒα) Αδύνατα σημεία για τον αμυνόμενο είναι η περιοχή Νεοχωριου και ιδιαίτερα του Παραποτάμου και των εκβολών του Καλαμά κοντά στο χωριό Δάφνη, εξαιτίας των υπαρχόντων πόρων και πορθμείων αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι οι προσβάσεις του εδάφους από τα σύνορα μέχρι τον Καλαμά είναι ορεινές, με την εξαίρεση του παραλιακού τομέα που εξυπηρετούνται από το δρόμο Σύνορα - Φιλιάτες- Παραμυθιά - Πρέβεζα.
Πεδίο μάχης Πίνδου Η βασική γραμμή αντιστάσεως στην Πίνδο στοιχιζόταν στη σειρά των υψωμάτων Καταφύκη – Σκάλα – Φαρμάκη – Κιάφα - Σταυρός - Λιόκου-Οξυά - Πυρσόγιαννης - Καστάνιανης - Μπολιάνα - Μόλιστα - Τσομπάνη (ΙΒα) στηρίζοντας τα πλευρά της στο Γράμμο και στο Σμόλικα. Το έδαφος τόσο μπροστά από την τοποθεσία όσο και πίσω της είναι γενικώς ορεινό και βατό μόνο σε ορεινούς σχηματισμούς.

Αμυντική Οργάνωση των Πεδίων της Μάχης
Η αμυντική ισχύς της τοποθεσίας Πίνδος – Ελαία - Καλαμάς είχε αυξηθεί από τα έργα αμυντικής οργανώσεως του εδάφους που είχαν γίνει χάρη στις εργώδεις προσπάθειες του Διοικητή Πυροβολικού της VIII ης Μεραρχίας Συνταγματάρχη Μαυρογιάννη και στην εντατική εργασία των στρατιωτών και των κατοίκων της περιοχής. Έτσι με τα λίγα σχετικώς χρήματα, του 1.000.000 δραχμών που διατέθηκαν από το 1939,είχαν κατασκευαστεί" έργα εκστρατείας, χαρακώματα "ορθίως βάλλοντος" προστατευόμενα και με συρματοπλέγματα, αντιαρματικές τάφρους και αντιαρματικά φράγματα από σιδηροτροχιές, υπονομεύσεις γεφυρών και αμαξιτών οδών, αριστοτεχνικές θέσεις πυροβόλων, ενισχυμένα πολυβολεία ή τοποθέτηση πολυβολείων μέσα σε βράχους, σκέπαστρα πεζικού και πυροβολικού και άλλα έργα. Αυτή η αμυντική οργάνωση, είχε εκτελεστεί κατά πρώτο λόγο στην τοποθεσία Ελαίας, κατά δεύτερο στους άξονες ελιγμού από τα σύνορα, μέχρι την τοποθεσία και κατά τρίτο στις τοποθεσίες Καλαμά - Θεσπρωτίας και Πίνδου (Υπονόμευση Γεφυρών Σαρανταπόρου κ.λ.π).

Η ιταλική επίθεση άρχισε 05.30 ώρα της 28/10/1940. Εν τω μεταξύ από της 04.00, έχει από μέρους Α/ ΓΕΣ Παπάγου Αλεξ. και μετά από λίγο Αρχιστρατήγου έχει αποσταλεί προς τους διοικητές των μεγάλων σχηματισμών μας (VIII μεραρχία πεζικού: Υποσ/γος Χαραλ. Κατσιμήτρος, Τ.Σ.Δ.Μ : Αντιστ/γος Πίτσικας Ιωάννης, Β΄ ΣΣ': Αντιστ/γος Δ. Παπαδόπουλος, Γ' ΣΣ: Αντιστ/γος Γ . Τσολάκογλου καθώς και τα Δ' ΣΣ και Ε' ΣΣ )το παρακάτω μήνυμα-σήμα:

''από 06.00 πρωινής της σήμερον (28/10/1940) περιερχομεθα εις εμπόλεμο κατάστασιν προς Ιταλία. Η άμυνα του εθνικού εδάφους θα διεξαχθεί βάσει των διαταγών ως έχετε. Εφαρμόσατε σχέδιο γενικής επιστρατεύσεως''

Στις 28-10-40 ώρα 5:00 ο Αντ/γος Ι.ΠΑΤΣΙΚΑΣ, με έδρα την Κοζάνη, τηλεφωνεί στον ΔΑΒΑΚΗ και τον πληροφορεί για την κήρυξη τον πολέμου.

Στις 28-10-40 η Ημερήσια Διαταγή που γράφει ο ΔΑΒΑΚΗΣ και κοινοποιεί στα μαχόμενα τμήματα λέγει και τα εξής: " Προς τους αξιωματικούς και οπλίτες. Ο ύπουλος γείτων μας, αιφνιδιαστικώς μας επετέθη. Η ΕΜΑΣ αναμένει από ένα έκαστο ημών να προστατεύσωμεν τα σύνορά της και την τιμήν της, και να δώσωμεν ένα καλό μάθημα είς τον εισβολέα. Φανήτε ΕΛΛΗΝΕΣ και κρατήσατε γερά τα όπλα, με πίστιν είς τον Θεόν και εις τον εαυτόν σας και τους διοικητάς σας. Πειθαρχία, καρτερία και θάρρος. Ζήτω η `ΕΛΛΑΣ.” '

Διοικητής "ΔΑΒΑΚΗΣ ".

Απέναντι όμως στον υπέρμετρο εισβολέα οι Ελληνικές δυνάμεις είναι αναγκασμένες να πραγματοποιούν συνεχείς συμπτύξεις, υποχωρήσεις και ελιγμούς, επιβραδύνοντας όμως την προέλασή του. Από τα μεσάνυχτα της 29 προς 30-10-40 η Ελληνική υποχώρηση θα επιταχυνθεί, διαδοχικά εγκαταλείπονται οι τρεις γραμμές άμυνας. Οι Ιταλικές δυνάμεις έχουν προωθηθεί πια στις βορινές πλαγιές του Σμόλικα. Εκείνες τις δύσκολες ώρες το Γενικό Στρατηγείο βλέποντας την τόσο ρευστή κατάσταση και μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις που θα στηρίξουν το Απόσπασμα Πίνδου, ζητά από την VIII μεραρχία να υποχωρήσει και να δημιουργήσει γραμμή άμυνας στον άξονα Γιάννενα- Αυχένας Κατάρας-Χάνι Μουργκάνι ( Καλαμπάκα ), για εξασφάλιση αυτής της οδικής αρτηρίας.

Στις 30-10-40 η Ημερήσια Διαταγή της VIII Μερ/ρχίας κατέληγε ως εξής:

` ... Λήξαντος τον προκαλυπτικού αγώνος από σήμερον η Μεραρχία κατέχει την τοποθεσίαν ( εννοούσε την ευρύτερη περιοχή ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ ) δι' όλων των δυνάμεων της. `Επί της τοποθεσίας ταύτης θα δοθεί ο αποφασιστικός αγών προς τον εχθρόν. Ο άγων θα διεξαχθεί μετά πείσματος και επιμονής ακαταβλήτου. Άμυνα κρατερά επί των θέσεων μας μέχρις εσχάτων. Ουδεμία ιδέα εις ουδένα να υπάρχει περί υποχωρήσεως. Πάντες από τον Στρατηγού Διοικητού Μεραρχίας, μέχρι και του τελευταίου στρατιώτου θα αγωνισθώμεν επί των Θέσεων μας και εν ανάγκη θα πέσωμεν όλοι μαζί υπερασπιζόμενοι αυτάς.

ΧΑΡΑΛ. ΚΑΤΣΙΜΗΤΡΟΣ ΥΠΟΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

Στις 30-10-40 ο Ι. Μεταξάς σε συνέντευξη τύπου που έδινε στους ξένους ανταποκριτές έλεγε και τα εξής: " ... `Αλλά υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλει να μείνει μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήσει, έστω και χωρίς καμμίαν ελπίδα νίκης. Μόνον διότι πρέπει. Γνωρίζω ότι ο ελληνικός λαός θα ήτο αδύνατον να δεχθεί άλλο τι αυτήν την στιγμήν ".

Στις 30-10-40 φτάνει στο ΕΦΤΑΧΩΡΙ ο Υποστράτηγος ΒΡΑΧΝΟΣ, χωρίς ακόμη να έχουν αρχίσει να φθάνουν εκεί τμήματα, της Ι Μεραρχίας. Στην σύσκεψη που γίνεται μαζί με τον Κ.ΔΑΒΑΚΗ και αξιωματικούς αποφασίζεται η οργάνωση μιας, τέταρτης γραμμής άμυνας και ταυτόχρονα η από εκεί αντεπίθεση.

Η απόφαση που λαμβάνεται είναι κοινή και μία «....΄Άμυνα μέχρις εσχάτων ...», μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις.

Παρά το ότι το ιταλικό τηλεσιγραφο που επιδόθηκε στον Έλληνα Πρωθυπουργό από τον Ιταλό πρεσβευτή στην Αθήνα στις 0300 της 28ης Οκτωβρίου του 1940, έθετε προθεσμία μέχρι τις 0600, τα ιταλικά τμήματα άρχισαν την προέλαση μισή ώρα νωρίτερα, δηλαδή στις 0530, μετά από σφοδρό βομβαρδισμό πυροβολικού κατά των φυλακίων προκαλύψεως, της στενωπού Χάνι Δελβινάκι και των Φιλιατών. Η προέλαση εκδηλώθηκε με πυκνές φάλαγγες που έδιναν την εντύπωση πορείας και όχι μάχης. Προφανώς οι Ιταλοί πίστευαν ότι δε θα συναντούσαν ελληνική αντίσταση ή τουλάχιστο ότι η αντίσταση που θα προβαλλόταν θα αποτελούσε μάλλον πρόσχημα, πλην όμως τα προκαλυπτικά τμήματα αφού αντιστάθηκαν στην αρχική επιθετική δράση, άρχισαν να συμπτύσσονται στα κατάλληλα ενδιάμεσα ερείσματα σύμφωνα με το σχέδιο, ενώ τα αποσπάσματα καταστροφών προβαίνουν στις προβλεπόμενες ανατινάξεις όπως της γέφυρας του Δρίνου στα Κτίσματα και του Γόρμπου καθώς και του Αώου κοντά στη Μεσογέφυρα, όπου καθηλώνεται μια φάλαγγα 5-6 αρμάτων με αποτέλεσμα 2 από αυτά να καταπέσουν στη γέφυρα και άλλα 2 να ανατιναχτούν στο πλαϊνό ναρκοπέδιο.

Κατά τη νύχτα 28/29 τα συμπτυσσόμενα τμήματα έφτασαν στη γραμμή, από τα δυτικά προς τα ανατολικά, νότια του ποταμού Καλαμά – Τσιφλίκι - Υψώματα Παραποτάμου – Μενίνα - Αμπέλια (δυτικά Βροσίνας) – Γκρίμποβο – Αετόπετρα – Λάβδαν Σιταριά - Γόρμπος ποτ. - Γεροπλάτανος – Βιγλα - Διάβαση Πεκλάρι (ΒΑ Κόνιτσας) - Κλέφτης.

Οι Ιταλοί τόσο την πρώτη ημέρα όσο και τη δεύτερη κινούνται με διστακτικότητα. Παρά το ότι από το απόγευμα περίπου της πρώτης ημέρας είχαν χάσει την επαφή με τα ελληνικά τμήματα, μόλις στις 10.00 της29ης Οκτωβρίου εκδηλώνουν κινήσεις μικρών φαλαγγών στις περιοχές Γεροπλάτανος, Βυσανη και Χάνι Δελβινάκι. Στις 16.00 μηχανοκίνητη φάλαγγα που κινήθηκε από το Χάνι Τζεραβίνας, βληθηκε από το ελληνικό πυροβολικό και καλύφτηκε προς το Χάνι Δελβινάκι.

Σε όλες τις κατευθύνσεις προελάσεως των Ιταλών η σύμπτυξη των ελληνικών προκαλυπτικών τμημάτων γίνεται κανονικά τις δύο πρώτες ημέρες εκτός από:

Την περιοχή των εκβολών του Καλαμά,όπου στις 29/10 μικρά τμήματα πεζικού και ιππικού κατόρθωσαν να διαβούν τον Καλαμά, τα οποία όμως εξαναγκάστηκαν από τοπική αντεπίθεση να συμτηχθούν και πάλι προς τα βόρεια του ποταμού.

Την περιοχή Σιταριά - Τζεραβίνα, όπου εκδηλώνεται προσβολή των νώτων του 11/42 Τάγματος από ιταλικά τμήματα που στο μεταξύ είχαν καταλάβει το ύψωμα Χαβός και παρατηρείται άτακτη σύμπτυξη μερικών τμημάτων που ταυτόχρονα προσβλήθηκαν από την εχθρική, αεροπορία και πυροβολικό. Η τάξη αποκαταστάθηκε με επέμβαση του τομέα Καλαμά, ο οποίος επαναπροώθησε άθικτα τμήματα στα ύψωμα Χαβός και με δρακόντεια μέτρα από τη Μεραρχία (λειτουργία στρατοδικείου ) .

Τη νύχτα 29/30 η VIIIη Μεραρχία, αφού πέτυχε να κερδίσει τις δύο μέρες με επιβράδυνση του εχθρού πολύ μπροστά από τη γραμμή της αμυντικής τοποθεσίας και επειδή έκρινε ότι η παραμονή και φθορά των τμημάτων προκαλύψεως μπροστά από την τοποθεσία αντιστάσεως ήταν άσκοπη, αποφάσισε και διέταξε όλα τα προκαλυπτικά τμήματα της να μπουν μέσα στην τοποθεσία στις προκαθορισμένες θέσεις τους, πράγμα που εκτελέστηκε με επιτυχία αφού όχι μόνο δεν υπήρξε εχθρική πίεση αλλά είχε σχεδόν επιτευχθεί πλήρης διακοπή της επαφής. Παράλληλα το Γενικό Στρατηγείο προωθεί από το Αγρίνιο στην Άρτα στη διάθεση της Μεραρχίας το 39ο Σύνταγμα Ευζώνων (III ΜΠ)

Κατά τη διάρκεια 30, 31 Οκτ, 1 και 2 Νοε οι Ιταλοί στον κάτω ρου του Καλαμά ασχολούνται με τη διευθέτηση και αποκατάσταση των δρομολογίων κι ιδιαίτερα με την κατασκευή της οδού Κονίσπολη - Σαγιάδα, που περατώθηκε στις 2 Νοε 1940. Επίσης εκτελούν αναγνωρίσεις και προσπαθούν με τις ελαφρές τους δυνάμεις να λάβουν την επαφή με τα ελληνικά τμήματα του τομέα της Θεσπρωτίας χωρίς όμως και να το πετυχαίνουν εξαιτίας της δράσεως του ελληνικού πυροβολικού.

Το πυροβολικό του τομέα της Θεσπρωτίας παρενοχλεί τις κινούμενες φάλαγγες και τα συνεργεία κατασκευών και επισκευών οδών και γεφυρών επιφέροντας βαριές απώλειες. Ένα από τα θύματα του είναι και ο Διοικητής του 32 ΣΠ Συνταγματάρχης ΤΖΑΝΙΝΙ, που σκοτώθηκε από βλήμα πυροβολικού στο παρατηρητήριο Φιλιατών.

Από τις 2 ως τις 4 Νοε οι Ιταλοί χωρίς να πάψουν να σφυροκοπούν τον τομέα Θεσπρωτίας κι , ιδιαίτερα τις περιοχές Τσιφλίκι – Βρυσέλά – Παραπόταμος – Ριζιανη - Νεοχώριο προβαίνουν στην προώθηση, από τη νεοκατασκευασθεισα οδό Κονίσπολι - Σαγιάδα του βαρεως πυροβολικού τους και γενικά προετοιμάζουν τη βίαιη διάβαση του Καλαμά.

Πράγματι στις 5 Νοε μετά από άγριο σφυροκόπημα από το πυροβολικό και την αεροπορία των Ιταλών κατορθώνεται κατά τις 10.00 η κατασκευή γέφυρας στη θέση Τσιφλίκι , από την οποία διαπεραιώνονται τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού και κατά τις 1300 η γέφυρα στη θέση Βρυσέλλα για τη Μεραρχία Σιέννα. Οι Ιταλοί το βράδυ της 5ης Νοε κατέχουν τη γραμμή 2 χιλ βόρεια της Ηγουμενίτσας - Στενωπός Παραποτάμου.

Στις 6 Νοε τα προγεφυρώματα διευρύνονται παρά την ελληνική αντίδραση και κυριεύεται η Ηγουμενίτσα. Τα ελληνικά τμήματα του κάτω ρου του Καλαμά είναι ανεπαρκή για τη διεξαγωγή επιβραδυντικού αγώνα για αυτό και με διαταγή της VIIIης Μεραρχίας διακόπτουν την επαφή και αποσύρονται στην τοποθεσία Σουλίου - Αχέροντα, όπου προωθείται από τη Φιλιππιάδα το 39 Σύνταγμα Ευζώνων με δύο τάγματα, ενώ ο τομέας Θεσπρωτίας αναδιατάσσεται προς κάλυψη των οδεύσεων από Ελευθεροχώρι και Μενίνα προς Ιωάννινα, ενισχυθείς την επομένη από την VIIIη Μεραρχία με ένα τάγμα πεζικού.

Ωστόσο οι ιταλικές δυνάμεις δεν επιδίωξαν να παρενοχλήσουν τις ελληνικές δυνάμεις που συμπτύχτηκαν ούτε να εκμεταλλευτούν την επιτυχία τους. Αρκέστηκαν να προωθήσουν το ιππικό τους μέχρι Μαζαρακιά στις 8 Νοε και Μαργαρίτι στις 9 Νοε. Σημειώνεται πάντως ότι, εφόσον η τοποθεσία της Ελαίας άντεχε, οι Ιταλοί διέτρεχαν τον κίνδυνο της πλευροκοπήσεως της ενέργειας τους στη Θεσπρωτία και της αποκοπής τους από τις βάσεις τους.

Στον τομέα της Πίνδου επιτέθηκε η 3η Μεραρχία Αλπινιστών "Τζούλια" στις 05.30 της 28ης Οκτωβρίου. Πρέπει να σημειωθεί ότι κατά ορισμένων ελληνικών φυλακίων η επίθεση εκδηλώθηκε από τις 01.00, δηλαδή 2 ώρες πριν επιδοθεί το ιταλικό τηλεσίγραφο. Έτσι τα 2 συγκροτήματα συντάγματος πεζικού της Μεραρχίας "Τζούλια", συγκροτημένα σε 3 φάλαγγες δυνάμεως τάγματος πεζικού και πυροβολαρχία το ένα και 2 φάλαγγες της ίδιας δυνάμεως το άλλο, εισέβαλαν στην Πίνδο ακολουθώντας τις κατευθύνσεις που οδηγούν στα βόρεια και νότια αντίστοιχα του Σμόλικα.

Τα ελληνικά προκαλυπτικά τμήματα αφού πρόβαλαν αρχικά σθεναρή αντίσταση άρχισαν να συμπτύσσονται και τη νύχτα 28/29 Οκτ. βρίσκονταν στη γραμμή Καταφύκη - Σκάλα - Φαρμάκη - Κιάφα - Επάνω Αρένα - Μούκα - Πάτωμα - Κατάνιανη - Μόλιστα.

0 εχθρός, έχοντας μεγάλη υπεροχή στο πεζικό και στο πυροβολικό και υποστηριζόμενος από την επίσης συντριπτικά υπέρτερη αεροπορία του, συνέχισε δραστήρια την πίεση και αστραπιαία τις κινήσεις του με αποτέλεσμα:

Μέχρι το βράδυ της 31 Οκτ. να έχει απωθήσει τα προκαλυπτικά τμήματα διάσπαρτα στη γενική γραμμή Πρίασπος - Κούτσουρο - Γάβρος - Βούζιο - Κεράσοβο και από εκεί στη νότια πλευρά του άνω ρου του Αώου στο Βρυσοχώρι.
Μέχρι δε την 3η Νοε, αφού απώθησε τα ελληνικά τμήματα στο Βούζιο και απέκρουσε αντεπίθεση καταπονημένων και περιορισμένων τμημάτων του Αποσπάσματος Πίνδου υπό την Ιη Μεραρχία, αδιαφόρησε για την έλλειψη επαρκούς καλύψεως του αριστερού του πλευρού και προέλασε ταχύτατα μέχρι τη Σαμαρίνα (2 Νοε) και Βωβούσα (3 Νοε)
Έτσι δημιουργήθηκε μεταξύ Σμόλικα και Γράμμου, δηλαδή στο όριο μεταξύ της VIIIης Μεραρχίας που υπαγόταν στο Γενικό Στρατηγείο και του Αποσπάσματος Πίνδου που υπαγόταν στο Τ.Σ.Δ.Μ, ένας πολύ επικίνδυνος εχθρικός θύλακος για ολόκληρη την ελληνική αμυντική διάταξη. Το Απόσπασμα Πίνδου ουσιαστικά απέδωσε ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό μέχρι το βράδυ της 29ης Οκτ., με τον άνισο και σκληρό αγώνα που πρόβαλε στη θυελλώδη πίεση της 3ης Μεραρχίας Αλπινιστών "Τζούλια" και συνεπώς η κατάσταση πια βρισκόταν στα χέρια και την ευθύνη των προϊστάμενων κλιμακίων.

Το Ελληνικό Γενικό Στρατηγείο που ανησύχησε από την εξέλιξη της δυσμενούς καταστάσεως αποφάσισε να φράξει πρώτα τις ορεινές διαβάσεις της Πίνδου προς τη Νεάπολη, τα Γρεβενά και το Μέτσοβο και στη συνέχεια να απωθήσει τον εισβολέα προς τα δυτικά. Έτσι σε πρώτη φάση διέταξε:

Τη Μεραρχία Ιππικού (Στρατηγείο με 2 τάγματα που την 1η Νοε. μόλις είχαν φτάσει στην περιοχή Μετσόβου) να φράξει την κατεύθυνση Βωβούσα - Μέτσοβο.
Δια του Τ.Σ.Δ.Μ και Β' ΣΣ την Ταξιαρχία Ιππικού (Στρατηγείο με 1 ίλη και 1 πυροβολαρχία που στις 31 Οκτ. μόλις είχαν φτάσει στο Δούτσικο) να φράξει την ορεινή κατεύθυνση Σαμαρινα - Γρεβενά.
Δια του Τ.Σ.Δ.Μ και Β' ΣΣ την Ιη Μεραρχία (Στρατηγείο που στις 30 Οκτ. μόλις είχε φτάσει στο Επταχώρι και αναλάβαινε τον τομέα του Αποσπάσματος Πίνδου του οποίου τα τμήματα ήταν μονάδες του 51 Συντάγματος Πεζικού, ενός από τα οργανικά συντάγματα της Ιης μεραρχίας), να συγκεντρώσει όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις της περιοχής Επταχωριου και να φράξει την κατεύθυνση Επταχώρι-Νεάπολη .
Δια του Τ.Σ.Δ.Μ και Β' ΣΣ την Vη Ταξιαρχίας Πεζικού (3 τάγματα) να αποκαταστήσει το ρήγμα μεταξύ Κάτω Αρένας και Σούφλικα στο Γράμμο για να καλυφτεί έτσι το αριστερό πλευρό της ΙΧης Μεραρχίας Πεζικού.

Πράγματι στις 31 Οκτ. η Vη Ταξιαρχία με αντεπίθεση ανακτά τη γραμμή Σούφλικας - Επάνω Αρένα - Κάτω Αρένα και συνδέεται σταθερά με την ΙΧη Μεραρχία δεξιά. Η Ιη Μεραρχία όμως αριστερά που εκτόξευσε αντεπίθεση με περιορισμένες όμως δυνάμεις και πολύ καταπονημένες είχε σχετική μόνο επιτυχία. Κατέλαβε το Κάντσικο και τη Λυκορράχη και σταθεροποίησε τα χείλη του θύλακα που είχαν δημιουργήσει οι Ιταλοί. Τέλος η Ταξιαρχία Ιππικού με σύντονη κίνηση εγκαθίσταται με τις λίγες δυνάμεις της στη γραμμή των υψωμάτων Λυκοκρέμασμα – Σκούρτζα - Αννίτσα και φράζει την κατεύθυνση Σαμαρίνα-Γρεβενά.

Στις 2 και 3 Νοε η Ιη Μεραρχία που ενισχύθηκε στο μεταξύ ανέκτησε το υψ. Ταμπούρι και το χωριό Φούρκα και απέκοψε έτσι από τα μετόπισθεν τους τα ιταλικά τμήματα που είχαν κινηθεί δια Κερασόβου προς Σαμαρίνα. Επίσης η Ταξιαρχία Ιππικού κατέλαβε, στις 3 Νοε τη Σαμαρίνα ενώ η Μεραρχία Ιππικού στις 4 Νοε κατέλαβε τη Βωβούσα. Έτσι τα χείλη το θύλακα που δημιούργησε η εισβολή της Μεραρχίας Αλπινιστών στην Πίνδο σταθεροποιήθηκαν και το ηθικό των ελληνικών τμημάτων αναπτερώθηκε.

Κατά την 5η και 6η Νοε. η ελληνική αντεπίθεση στην Πίνδο συνεχίζεται ορμητική σε όλες τις κατευθύνσεις και η Μεραρχία "Τζούλια" συμπιέζεται και αρχίζει να εγκαταλείπει συνεχώς τα ερείσματα της στα υψώματα Βασιλίτσα, Γομάρα και ΝΔ Σμόλικα.

Για να προλάβουν οι Ιταλοί την αιχμαλωσία της Μεραρχίας Αλπινιστών "Τζούλια" στην περιοχή του Σμόλικα, απέστειλαν βιαστικά προς ενίσχυση της το 149 Σύνταγμα Πεζικού της 47ης Μεραρχίας Πεζικού "Μπάρι" με αποστολή να καλύψει τις βόρειες διαβάσεις του Σμόλικα και την κοιλάδα του Σαρανταπόρου στο ύψος του χωρίου Πουρνιά. Η τύχη όμως της Μεραρχίας "Τζούλια" είχε κριθεί. Η Μεραρχία, από τις 6 Νοε, παραιτήθηκε από κάθε επιθετική προσπάθεια γιατί δεν έχει ελπίδα αποτελεσματικής ενισχύσεως της και βρίσκεται ήδη χωρίς εφόδια εκτός από αυτά τα ελάχιστα που ρίχνονται με αεροπλάνα. Έτσι αρχίζει να απαγκιστρώνεται και να συμπτύσσεται από το μοναδικό δρόμο διαφυγής που τις απόμεινε, την κοιλάδα του Αώου.

Από ελληνικής πλευράς, οι δυνάμεις που μπήκαν στον αγώνα στον τομέα του Αποσπάσματος Πίνδου συνεχώς ενισχυόμενες κλείνουν το θύλακα και ακρωτηριάζουν τον εισβολέα. Έτσι:

Στις 8 Νοε τα ελληνικά τμήματα κατέχουν τη γραμμή Βωβούσα (Μεραρχία Ιππικού) - Δίστρατο (Ταξιαρχία Ιππικού) - υψ. Κλέφτης - Χωριό Πουρνιά (Ιη Μεραρχία ) - υψ. Σταυρός (Vη Ταξιαρχία Πεζικού). Σημειώνεται ότι στο Δίστρατο πιάστηκε το χειρουργείο της Μεραρχίας Αλπινιστών με τους 200 περίπου τραυματίες που νοσηλεύονταν σ'αυτό.
Στις 9 Νοε εκτοξεύεται τοπική ιταλική αντεπίθεση στο υψ. Νταλιάπολη (του Σμόλικα) που όχι μόνο δεν πέτυχε αλλά είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλειφτούν εκεί πυροβόλα, όλμοι, ασύρματοι και η πολεμική σημαία του ΙΙΙ/9 Τάγματος Αλπινιστών. Επίσης στις 10 Νοε η σύγκρουση μιας φάλαγγας του 8ου Συντάγματος Αλπινιστών με τμήματα της Μεραρχίας Ιππικού, που κράτησε 7 ώρες, είχε σαν αποτέλεσμα τη διάλυση της φάλαγγας και τη σύλληψη 15 αξιωματικών και 700 οπλιτών αιχμαλώτων αλλά και τη συλλογή παντοειδούς ιταλικού πολεμικού υλικού.

Από τις 11 ως τις 13 Νοε οι ελληνικές δυνάμεις έχουν ολοκληρώσει την κατάληψη των ορεινών όγκων του Γράμμου και του Σμόλικα και τις κύριες συνοριακές διαβάσεις σε όλη τη ζώνη του τομέα της Πίνδου. Εξαίρεση αποτελεί η περιοχή της Κόνιτσας όπου οι Ιταλοί ενέπλεξαν το μεγαλύτερο μέρος της 47ης Μεραρχίας "Μπάρι" για να μπορέσουν μέχρι τις 16 Νοε να συμπτύξουν τα υπολείμματα της 3ης Μεραρχίας Αλπινιστών "Τζούλια".
gr-history.gr